ผมจมน้ำในเดือนธันวาคม (Lumark)ppan_19
Day 2
  • Day 2

    วันนี้มาร์คตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนของตัวเอง ในห้องพักของตัวเขาเอง
    เต็มไปด้วยความอบอุ่นเพราะฮีตเตอร์-- และความอบอุ่นใจ เด็กหนุ่มจึงตัดสินใจนอนต่อ
    ความหนาวเหน็บตอนหกโมงเช้า ไม่ใช่อะไรที่ควรจะต่อกรด้วยเลย

    ตื่นขึ้นมาอีกครั้งเพราะโทรศัพท์กำลังแผดเสียงร้อง มีสายเรียกเข้า เมื่อพลิกหน้าจอขึ้นมาจึงได้รู้ว่าเป็นเวลาเกือบแปดโมงแล้ว
    อากาศยังคงหนาวอย่างน่ารำคาญ

    "ฮัลโหล ลูคัส?"

    .
    แม้อากาศจะหนาวจนสมองแทบหยุดสั่งการ ชีวิตนักศึกษามหาวิทยาลัยโซลยังคงดำเนินต่อไป
    ร่างกายสั่นเทิ้มเพราะลมหนาว ลมหายใจกลายเป็นไออุ่น
    ลูคัสยืนรอเขาอยู่ที่หน้าร้านสะดวกซื้อ ในมือมีถุงใส่ซาลาเปา-- เด็กหนุ่มโยนเครื่องดื่มกระป๋องให้เขาตั้งแต่ยังเดินไปไม่ถึง

    "รีบเดินเลยมึง เข้าสายแน่ๆ" แม้จะรู้ดีอยู่แก่ใจ แต่ก็ยังอุตส่ายืนรอพร้อมซื้อข้าวเช้าไว้ให้ มาร์คเก็บคำถากถางของตนไว้ในใจขณะจัดการอาหารเช้าให้เรียบร้อย

    มาร์คอีไม่ใช่คนประเภทที่จะมีเพื่อนสนิทเยอะนัก เพราะนิสัยการเข้าสังคมแปลกๆที่ได้จากการเลี้ยงดูของบ้านเลี้ยงเด็กกำพร้า
    ลูคัสเป็นเพื่อนที่รู้จักกันเพราะบังเอิญลงเรียนคณะเดียวกัน บังเอิญนั่งข้างกันหลายครั้ง จนรู้ตัวอีกทีก็ต้องรอเข้าคลาสเรียนพร้อมกันเสียแล้ว

    บางทีความสัมพันธ์ก็เริ่มต้นได้ง่ายๆเพียงแค่นั้น
    และมาร์คนึกขอบคุณความบังเอิญเหล่านั้นเสมอ

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
yepyepyippy (@yepyepyippy)
น่ารักกกกก