หลังอ่าน YaoiNF.
ตัดสินคนจากหน้าตาก็ต้องเจอแบบนี้ | เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง


  • ชื่อหนังสือ : 论以貌取人的下场 - ตัดสินคนจากหน้าตาก็ต้องเจอแบบนี้
    ผู้แต่ง : 月下蝶影 - เยว่เซี่ยเตี๋ยอิ่ง
    ผู้แปล : ศีตกาล
    สำนักพิมพ์ : Rose
    จำนวนหน้า : 1,374 หน้า (496+421+457)
    รายละเอียด : นับตั้งแต่จำความได้ ฉีเยี่ยน ก็มีเรื่องที่ไม่พอใจในตัวเองอยู่สองอย่าง หนึ่งคือชื่อไม่น่าเกรงขามพอ สองคือหน้าตาดูไม่น่าเกรงขามยิ่งกว่าชื่อเสียอีก แต่ทั้งหมดทั้งมวลนี้ก็ไม่ได้กระทบกับเส้นทางสู่อนาคตอันสดใสของกระต่ายน้อยฝีปากกล้าคนนี้หรอก ยิ่งมีคู่หูกู้โลกเป็นนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล ที่มีไอสีม่วงล้ำค่าอย่าง เฉินไป่เฮ่อ อยู่ใกล้ๆ เขายิ่งไม่หวาดหวั่นต่อสิ่งใด


    ✿ บันทึกหลังอ่าน

    น้ำฝนคิดถึงสำนวนของนักเขียนที่แต่งนิยายเรื่องว่าด้วยอาชีพนางสนม แต่จะไปอ่านซ้ำในเรื่องเดิมที่เคยอ่านไปแล้วก็เกรงใจนิยายที่ดองไว้ เลยเลือกจากรายชื่อนักเขียนแล้วกัน คิดถึงเรื่องนั้นก้ขออ่านนิยายจากนักเขียนเรื่องนั้นไรงี้ มองไปมองมาก็สะดุดตากับเรื่องนี้เข้า พอดีกับความอยากอ่านนิยายวายก็เลยหยิบเรื่องนี้ออกมาจากกองดอง

    ฉีเยี่ยน ฉันเลือกนาย!!

    เรื่องนี้เป็นนิยายวายแปลจีนที่มาแนวแฟนตาซี เพราะนายเอกมีความสามารถในการดูดวงแล้วแสนจะคุ้นเคยกับการดูโหงวเฮ้ง ทำให้พบเจอเรื่องราวเหนือธรรมชาติค่อนข้างเยอะ 

    เรื่องเกิดขึ้นหลังจากที่นายเอกจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยชื่อดังของจีน บรรดานักศึกษาที่เพิ่งจบต่างคนต่างก็แยกย้ายกันไปตามเส้นทางที่ตัวเองได้เลือกไว้ แต่ตัวฉีเยี่ยน (นายเอก) เลือกที่จะหาเงินจากการดูดวงมากกว่าเดินหางานตามสายที่ตัวเองเรียนจบมา เพราะนอกจากจะทำเงินให้เขาครั้งละมากๆ แล้ว เขายังสามารถนอนกลางวัน ออกจากบ้านเฉพาะเวลาที่อยากออก จะจ่ายเงินให้กับสิ่งที่เขาอยากจ่าย และทำอะไรตามความต้องการของตัวเองตามหลักการที่อาจารย์สอนไว้ได้ 

    วันเวลาก็ไม่ต่างจากเดิมเท่าไรนัก ฉีเยี่ยนรับดูดวงแค่เดือนละ 3 ราย และเลือกดูเฉพาะกับคนที่ชะตาต้องกัน บางวันก็เดินสาย(?)รับงานแก้ปัญหาโหงวเฮ้งและฮวงจุ้ยให้กับกลุ่มลูกค้าที่ไม่ขาดแคลนเงิน จนมีชื่อเสียงในระดับหนึ่ง แล้วชะตาก็มาต้องกับตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงที่ส่งจดหมายเชิญให้มาดูฮวงจุ้ยเพื่อแก้ปัญหาเรื่องสุขภาพให้กับลูกชายคนเล็ก แต่เขาก็จนปัญญา ไม่ว่าจะคิดหาหนทางใดๆ แล้วก็ได้แต่ส่ายหัวให้กับโชคชะตา เขาไม่สามารถหาหนทางต่อชีวิตให้กับคนที่มีพื้นดวงอย่างคนๆ นี้ได้จริงๆ 

    พระเอกเป็นลูกชายคนเล็กของตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงระดับประเทศ มีความรู้ความสามารถที่ทุกคนต่างยอมรับจนเป็นที่นับหน้าถือตา แต่ด้วยสุขภาพที่อ่อนแอ ทำให้เขามีนิสัยเย็นชา ไม่สนใจใคร และได้แต่ปลงให้กับชีวิตเพราะเขาละทิ้งความหวังที่จะมีชีวิตยืนยาวแล้ว

    แล้วเขาก็ได้สะดุดตาให้กับชายคนหนึ่งที่หน้าตาอ่อนวัยกว่าอายุจริง แถมยังดูใสซื่อ และมีบางอย่างที่ทำให้รู้สึกไม่สามารถขัดแย้งใดๆ แม้แต่ตัวเขาที่ไม่เคยเชื่อเรื่องการดูดวง ก็ยังต้องฟังคนๆนี้อธิบายเรื่องไอสีม่วงและเรื่องอัศจรรย์หลายๆอย่าง อีกทั้งยังบอกเขาว่าหาทางต่ออายุให้เขาได้ เขาไม่มีอะไรจะเสียเลยได้แต่เอาตัวเองไปติดอยู่กับคนๆนี้ แต่ไม่รู้ทำไม ยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งทำให้เขารู้สึกดีจนเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเขาคิดกับคนๆนี้ แค่อาจารย์ดูดวงธรรมดา หรือแค่พี่น้องที่นับถือกัน หรือมากกว่านั้นกันแน่....

    เรื่องราวคราวๆ ก็ราวๆ นี้

    มาที่ชื่อเรื่องก่อนเลย เพราะน้ำฝนสงสัยตั้งแต่หนังสือออกแล้วว่า ทำไมถึงใช้ชื่อนี้ คำตอบก็อยู่ในเนื้อเรื่องเลยค่ะ นายเอกมีหน้าตาน่าเอ็นดู ไปตลาดก็ได้ของฟรี คนที่โกรธอยู่ก็สงบ ขอแค่ยิ้มใครๆก็พากันเอ็นดู แต่หน้าตาแบบนี้ดันเป็นอุปสรรคเล็กๆ ในสายการทำงาน เพราะดูเหมือนเด็กน้อยมากกว่าผู้ชี่ยวชาญด้านการดูดวงหรือดูโหงวเฮ้ง หนักหน่อยก็โดนหาว่าเป็นนักต้มตุ๋น แต่ข้อดีที่นอกเหนือจากการได้ของฟรีตามตลาดคือฝ่ายตรงข้ามที่มาในแง่ร้ายจะประมาทเพราะเข้าใจว่าเป็นเด็กไร้ฝีมือ (ที่ไหนได้ นอกจากฝีมือดีแล้ว ยังปากดีด้วย)

    มาว่ากันถึงความรู้สึกหลังอ่านกันเลยดีกว่า

    ในความแฟนตาซีและความแปลกใหม่ของเนื้อหาที่หยิบจับเรื่องของการดูดวงมาเขียนเป็นนิยายที่น่าสนใจได้ขนาดนี้ อันนี้ต้องยกนิ้วให้ รวมถึงการเขียนสิ่งที่ดูสามัญธรรมดาให้ดูน่าอ่าน น่าติดตามด้วย อันนี้ก็ขอยอมรับเลย ว๊าวมากกับความน่าสนใจนี้ 

    แต่.... ว๊าวแค่ตอนแรกๆ ของเนื้อเรื่องเท่านั้นค่ะ เล่มแรกเลยที่รู้สึกตื่นตาตื่นใจมากกับพล็อตเรื่อง และความเชื่อในเรื่องการดูดวงและโหงวเฮ้งรวมถึงฮวงจุ้ยของคนจีน แต่หลังๆ มาเริ่มจะเฉยๆ จนเกือบจะวางแบบไม่ไปต่อหลายรอบมาก อาจจะเพราะสำนวนและการเลือกใช้คำมาแปลด้วยมั้งคะเลยทำให้หมดสนุกไป บางสำนวน บางประโยคและเนื้อหาบางจุดอ่านแล้วก็สับสน ต้องวนอ่านอยู่หลายรอบ รวมถึงบทสนทนาของพระเอกและนายเอกที่มีครับทุกการลงท้าย แต่กับตัวละครอื่นไม่มีและ/หรือมีน้อยมาก อ่านแล้วดูไม่เป็นธรรมชาติ เหมือนเป็นการแปลให้ตัวละครออกมามีความสุภาพจากบทสนทนา มากกว่าให้คนอ่านซึมซับจากเนื้อหานิยายของต้นฉบับ

    ยังมีเรื่องของเพศของภาษาที่น้ำฝนไม่แน่ใจว่าภาษาจีนที่เป็นต้นฉบับมีการแบ่งภาษาพูดเป็นหญิง/ชายเหมือนของไทยไหม อย่างพวก คะ, ค่ะ, ครับ แบบนี้ ถ้ามีก็ไม่ติดใจอะไร แต่ถ้าไม่มีก็คิดว่าการแปลในลักษณะแบบนี้ไม่ตอบโจทย์ของน้ำฝน เพราะอ่านแล้วรู้สึกเหมือนอ่านนิยายไทยมากกว่าอ่านนิยายแปลจีน แต่อันนี้ยอมรับเลยว่า อาจจะเป็นที่น้ำฝนคนเดียวที่รู้สึกขัดๆ ในใจ 

    น้ำฝนก็อ่านภาษาจีนไม่ออก เลยไม่สามารถอ่านต้นฉบับแล้วมาเทียบกับบทแปลได้ แต่ก็นะ.. อ่านแล้วรู้สึกแบบนั้น เลยทำให้ไม่ค่อยจอยกับเนื้อหาเท่าไร 

    ยังมีเรื่องการออกทะเลของพล็อตในช่วงกลางๆ ของเรื่อง บางจุดบางตอนและบางปมที่ขาดหายไปแล้วไม่ไปต่อก็มีให้เห็น นายเอกมีความซูในแบบที่เวอร์วังหน่อยๆ อะไรหลายๆ อย่างในเรื่องดูง่าย ดูลงล็อค ดูทางสะดวกไปหมดทุกอย่าง แม้แต่ความรักของชายกับชายและการยอมรับทางสังคมก็ดูสบายๆ เลยรู้สึกผิดหวัง เหมือนอ่านมาสามเล่ม แล้วระหว่างทาง อ่านเจอจุดที่ทำให้รู้สึกหักคะแนนในใจไปเรื่อยๆ จนถอนหายใจและบอกตัวเองว่าอ่านให้จบๆ ไปเถอะ ก็รู้นะว่าเป็นเพราะคาดหวังไว้ว่าจะได้อ่านอะไรสนุกๆ และชวนให้ติดตามจนอยากกลับมาอ่านซ้ำเหมือนเรื่องว่าด้วยอาชีพนางสนม แต่กลับไม่ได้แบบที่หวัง เลยแอบเซ็ง

    แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น แล้วแต่รสนิยมคนนะ 

    ถ้าไม่คิดมากเรื่องเยอะแบบน้ำฝนก็อาจจะฟินและสนุกไปกับเนื้อเรื่องได้ ยังมีความใจป๋าสายเปย์ของพระเอกรอให้ทุกคนฟินด้วย มีจังหวะให้ลุ้นกันว่าเมื่อไรตาน้องจะรู้ซะทีว่าตาพี่อยากได้ เอ๊ย ตาพี่แอบจีบอยู่ไรงี้ี 

    อ๋อ ลืมๆ ไม่มีฉาก 18+ ที่บรรยายล่อแหลม หน้าปกไม่สื่อมาก จะเก็บสะสมก็น่าจะได้ ออกแนวนิยายอ่านแล้วฟีลกู๊ดทั่วๆไป 

    แต่เรื่องนี้ออกมานานแล้ว คงมีแค่น้ำฝนละมั้งที่เพิ่งหยิบมาอ่าน คนอื่นเขาฟินกันไปไหนต่อไหนแล้ว ฮ่าๆๆ 


    P.S.
    → This Time... Lucky in Game, Lucky in Love ก็เป็นแบบนี้ไหม นี่เริ่มระแวงไม่กล้าหยิบมาอ่านแล้ว...
    → ยังเหลืออีกสามเรื่องของนักเขียนท่านนี้ที่ดองไว้.... เดี๋ยวหาอารมณ์อยากอ่านก่อนนะ ฮ่า เรื่องใหม่ของเขาก็ว่าจะซื้อมาดองเหมือนกัน ฮ่าๆๆ 


    More.
    → Goodreads
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in