หลังอ่าน YaoiNF.
ตัวร้ายอย่างข้า...จะหนีเอาตัวรอดยังไงดี | โม่เซียงถงซิ่ว


  • ชื่อหนังสือ : 人渣反派自救系统 – ตัวร้ายอย่างข้า…จะหนีเอาตัวรอดยังไงดี
    ผู้แต่ง : 墨香铜臭 – โม่เซียงถงซิ่ว
    ผู้แปล : อู่เยว่เจียเหริน
    สำนักพิมพ์ : อั่งเปาบุ๊กส์
    จำนวนหน้า : 1,168 หน้า (376+396+396)
    รายละเอียด : "เจ้าจะลงไปเอง หรือจะให้ข้าลงมือ" เสิ่นหยวน ไม่คาดคิดมาก่อนว่าหนึ่งชีวิตของตนจะต้องมาสวมบทบาทเป็นชายใจโฉด ถูกลิขิตให้ต้องลงมือฆ่าลูกศิษย์อย่างโหดเหี้ยม เดิมทีเขาเป็นเพียงเด็กหนุ่มใกล้ตายคนหนึ่ง
    เมื่อลาจากโลกไปแล้วกลับตื่นขึ้นมาพบว่าตนอยู่ในร่างของ ‘เสิ่นชิงชิว’ ตัวร้ายของนิยายฮาเร็มที่เขาเคยอ่านตามเนื้อเรื่องแล้ว เสิ่นชิงชิวผู้นี้บุคลิกสง่างาม ทว่าเนื้อแท้กลับหน้าไหว้หลังหลอก ต่ำช้าถึงที่สุด คอยหาโอกาสเหยียบย่ำ ‘ลั่วปิงเหอ’ พระเอกของเรื่องในทุกทาง ซ้ำยังวางแผนปลิดชีพอย่างเลือดเย็น
    แต่เขาไม่ต้องการเป็นคนชั่วช้า ที่สุดท้ายต้องมาถูกพระเอกฆ่าตายอย่างอเนจอนาถตามบท แล้วเขาจะเอาตัวรอดยังไงดี?
    ทว่านึกไม่ถึง…ตัวร้ายกากๆ อย่างเขาที่ต้องหนีเอาชีวิตรอด กลับต้องคอยเอาตัวมาขวางดาบรับมีดแทนพระเอกตลอด บทที่เป็นของพวกนางเอกในฮาเร็มก็ดันมาตกอยู่ที่เขาหมด ทั้งไม่รู้ว่าบุพเพเล่นกลหรือนรกอเวจีเป็นใจ พระเอกที่เขาสอนมา กลับหาเรื่องให้เขาต้องคอยดุอยู่เรื่อย
    "ลั่วปิงเหอ คุกเข่าดีๆ รู้หรือไม่ว่าทำไมถึงให้เจ้าคุกเข่า" ลั่วปิงเหอนั่งคุกเข่าตัวตรงแหน่ว กล่าวว่า "ในฐานะที่เป็นศิษย์ แต่กลับล่วงละเมิดซือจุนขอรับ…"


    ✿ บันทึกหลังอ่าน

    รู้ว่าเรื่องนี้เป็นกระแสอยู่นานมากกกกกก บรรดาเพื่อนๆ ไม่ว่าจะวงการนักอ่านด้วยกันหรือเพื่อนสมัยเรียนก็มีมาบอกเรื่อยๆ ว่าอ่านซิ อ่านซิ ซึ่งหญิงก็ยังไม่มีโอกาสได้อ่านสักทีเพราะช่วงที่บูมๆ กันนั้น หญิงอยู่ในช่วงงานรัดตัวเลยไม่ได้ซื้อตามเก็บ เลยปล่อยๆ ผ่านไปก่อน คิดว่า ไม่เป็นไร หญิงรอได้ เรื่องนี้รอได้

    แต่…
    เผลอค่ะ เผลอไปเปิดอ่านตัวอย่างเข้า…

    คือหญิงอยู่ในอารมณ์เซ็งๆ เล่มที่ถืออยู่ก็ยังไม่มีอารมณ์จะอ่าน ความรู้สึกตอนนั้นคืออยากอ่านอะไรที่รู้สึกสนุกและแตกต่างจากเดิมบ้างไรงี้ ก็เลยเผลอจิ้มไปอ่านตัวอย่างเรื่องนี้เข้า แล้วดันหวั่นไหวด้วยนะ

    คุณแม่ค่ะ! หญิงอยากอ่านไม่ไหวแล้ววววววววว
    ดีนะที่เผลอในคืนวันศุกร์ เพราะเช้าวันเสาร์หญิงออกจากบ้านไปซื้อมาอ่านเลยทันที!

    เข้าเรื่องนิยายดีกว่า

    เรื่องนี้เป็นนิยายข้ามมิติ (อีกแล้ว) ซึ่งถ้าใครได้อ่านรีวิวของหญิงในหลายๆ เรื่องก็อาจจะรู้ว่าหญิงเบื่อนิยายย้อนอดีตหรือข้ามมิติมากกกก บ่นไปก็หลายรอบ ถ้าหยิบเรื่องไหนมาอ่านคือเรื่องนั้นต้องมีอะไรให้รู้สึกสงสัยและน่าติดตามจนต้องขออ่าน หรือเพื่อนมาขอให้อ่าน

    เรื่องนี้จัดอยู่ในนิยายข้ามมิติที่น่าสนใจ พออ่านแล้วก็รู้สึกชอบ แล้วก็รู้สึกดีที่ได้อ่าน แน่นอน ความน่าสนใจจนต้องรีบวิ่งไปซื้อมาอ่านอยู่ตรงที่ความแปลกและแตกต่างจากหลายๆ เรื่องที่เคยอ่านมา

    ถ้าใครเคยอ่านเรื่อง “นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้แต่ง” มาก่อนก็จะบอกได้ว่ามีความคล้ายกันอยู่บ้าง
    ความคล้ายอยู่ตรงที่ ตัวละครเอกในเรื่องย้ายมิติเข้ามาอยู่ในนิยาย มีพระเอกที่โหดกับทุกคนแต่รักเธอคนเดียว
    ความต่างอยู่ที่ เรื่องนี้ตัวเอกย้ายเข้ามาอยู่ในนิยายที่ตัวเองเป็นแฟนพันธุ์แท้(?)ไม่ใช่นิยายที่ตัวเองแต่ง แล้วก็เรื่องนี้เป็นแนวชายรักชาย ต่างมากกว่ากันคือ มีระบบเกมเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของการดำเนินเรื่องด้วย ตัวระบบเกมอันแสนน่ารำคาญและวุ่นวายเนี่ยแหละที่ทำให้รู้สึกสนุกและน่าสนใจ

    ถ้าเทียบกันในเรื่องของพล็อตที่มีความคล้ายกัน โดยส่วนตัวแล้วชอบเรื่องนี้มากกว่า **ย้ำว่าตามความรู้สึกส่วนตัวนะ**
    บอกตามตรงคือ นิยายเรื่องนี้ข้าไม่ได้แต่ง มีความ #อิหยังวะ มากกกกกกกกกกกกกกก จนทนอ่านจนจบเล่มไม่ไหว นิยาย 5 เล่มที่อ่านแบบละเอียดได้แค่สองเล่มแรก หลังๆ กราฟตก ทิ้งดิ่งลงทะลุแกน x ไปเลย แต่เรื่องนี้ไม่ทำให้รู้สึกแบบนั้นระหว่างอ่านเลย อาจจะมีกราฟตกบ้าง แต่ก็พุ่งขึ้นด้วยสลับไปมาจนจบเรื่อง

    พิมพ์มาตั้งยาว ยังไม่เข้าเรื่องจริงๆ เล่าๆๆ

    ตัวเอกในเรื่องเป็นนักอ่านนิยายตัวยงที่ใกล้ตาย (จากสาเหตุอะไรไม่รู้ ไม่ได้บอกไว้) และกำลังบ่นถึงนิยายล่าสุดที่เขาอ่าน แต่เหมือนสวรรค์(?)เป็นใจ(หรือกลั่นแกล้งก็ไม่รู้) ส่งเขาเข้าไปอยู่ในนิยายเรื่องนี้ แต่ไม่ได้ส่งไปแบบธรรมดา ไม่ได้ส่งไปเป็นพระเอกหล่อๆ แล้วก็ไม่ได้ส่งไปอยู่เฉยๆ เสพสุขไปวันๆ ต้องทำภารกิจให้ผ่านเหมือนนิยายเรื่องนี้เป็นเกมที่ต้องเล่นให้ผ่านด่าน ซึ่งตัวละครที่ตัวเอกเข้าไปอยู่ในร่างก็เป็นอาจารย์ ที่มีบทตัวร้ายตัวหนึ่งของเรื่อง แถมยังทำตัวร้ายๆ (เลวๆ) กับพระเอกและตัวละครอื่นๆ ด้วย

    เนื้อเรื่องน่าสนใจตรงที่ ตัวเอกดันอยากเปลี่ยนเนื้อเรื่อง เพราะรู้ว่าบทสรุปสุดท้ายแล้ว ตัวเองต้องตาย แถมตายแบบทรมานด้วย เลยอยากเอาตัวรอด ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะเปลี่ยนบทไปเลย เลยต้องวางแผนระยะยาว ดีที่จังหวะที่ส่งมานั้นพระเอกยังอยู่ในวัยละอ่อน เลยสามารถเลี้ยงต้อย เอ็นดู เลี้ยงดู ปูเสื่อ หาและสร้างโอกาสไว้รอวันข้างหน้า
    แต่มันยากเย็นเหลือเกิน เพราะเขาสวมบทเป็นตัวร้าย ภารกิจที่ระบบ(?)วางไว้เขาก็ต้องทำให้สมกับเป็นตัวร้ายและไม่กระทบเนื้อเรืองหลัก ไหนจะต้องวุ่นวายคิดหาทางรอด ไหนจะต้องคอยคุยกับระบบที่ชอบโผลออกมาให้หงุดหงิดทุกครั้ง ยังดีที่ยังมีช่องว่างให้เขาปรับเปลี่ยนตัวละครที่เขาสวมบทอยู่ได้

    เนื้อเรื่องดำเนินมาเรื่อยจนมาถึงจุคพีคของเรื่องที่ตัวร้ายอย่างเขาต้องผ่านภารกิจนี้ด้วยการทำร้ายพระเอก จากที่ความสัมพันธ์กำลังไปได้สวย เป็นศิษย์อาจารย์ที่รักใคร่กันดี ต่างจากในนิยายที่เคยอ่าน แล้วก็มั่นใจว่า อนาคตตัวเขาจะอาจจะไม่ต้องตายแบบทรมานแบบนั้นก็ได้ แต่ระบบไม่ยอม ยังไงเขาก็ต้องผ่านด่านนี้ เขาตัดใจผลักพระเอกให้ไปเจอชะตากรรมได้ ภารกิจผ่าน แล้วก็รอเวลาที่เนื้อเรื่องหลักกลับมาอีกครั้ง กลับกลายเป็นว่า ทุกอย่างปรับเปลี่ยนไปจากนิยายที่เขาเคยอ่าน โดยเฉพาะพระเอกที่เขารับรู้ได้เลยว่าไม่ใช่คนเดิมที่เขาเลี้ยงดู(?)อีกต่อไปแล้ว แต่ไม่ว่ายังไงเขาจะต้องหาทางหนี ถึงจะรู้ว่าใกล้จะถึงจุดจบของตัวเองแต่ก็ขอหนีไว้หาก่อนนนน

    ยังไม่พอ นอกจากจะต้องหนีพระเอกแล้ว ดันไปเจอเข้ากับ Last Boss ที่เขาไม่คิดว่าจะต้องเจอด้วย

    สนุกมาก
    สนุกมากจริงๆ

    เนื้อเรื่องค่อยๆ ดำเนินไปพร้อมๆ กับตัวเอกในเรื่อง ซึ่งจะมี “ระบบ” ออกมากวน…(เติมคำในช่องว่างกันเอง)ตลอด เหมือนอ่านนิยายที่เป็นเกมอีกที มีศัพท์เกมและศัพท์นิยายแทรกในเรื่องอยู่เรื่อยๆ แล้วก็ไม่รู้สึกขัดอะไรนะ อย่างตอนที่พระเอกคุยกับตัวเองก็จะใช้ภาษาปัจจุบัน แต่พอคุยกับคนในนิยาย ตัวละครในเรื่อง ก็ยังคงไว้ซึ่งการพูดแบบตัวละคร แล้วก็ยังมีเรื่องราวของตัวละครอื่นๆ ความสัมพันธ์อื่นๆ ด้วย เนื้อเรื่องไม่ได้มีแค่มิติเดียวให้เรารับรู้แค่เรื่องของพระเอกกับนายเอกอย่างเดียว

    แล้วที่ขำที่สุดคือ ความหมาน้อยของพระเอก อ่านไม่ผิดหรอก ความหมาน้อย จริงๆ เหมือนนางรู้ว่าต้องทำยังไงซือจุนถึงจะยอม เหมือนแพ้ทางกันไรงี้ น่ารักกกก

    แอบเสียดายที่ตอนพิเศษของพี่โม่ (โม่เป่ยจวินกับซั่งชิงหัว) น้อยแสนจะน้อย เรื่องราวของพี่เขาน่ารักมากกกกกกกกกก คุณแม่คะ ขอเล่มแยกเลยได้ไหม หญิงอยากอ่านพี่โม่ทำบะหมี่!

    P.S.
    → เมื่อไรปรมาจารย์ลัทธิมารจะแปลจบ! อยากอ่านแล้วนะ!!!!


    More.
    → Goodreads: #1 | #2 | #3



    Posted on Wordpress.com: December 5, 2019
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in