ไดอารี่ของโรสtaetae56426843
วันที่สอง
  • ออใช่วันนี้เพื่อนๆของฉันที่น่ารัก   จะชวนออกไปกินหมูกะทะตอนเที่ยงตรงดั้งนั้นฉันจึงรีบอาบน้ำแต่งตัวรีบกินข้าวเช้า  และออกไปวิ่งรอบหมู่บ้านและเล่นโยคะในตอนเช้า
    หลังจากนั้นๆก็ไปอาบน้ำแต่งหน้าและตัวสวยๆ    เพราะว่านานๆทีจะได้เจอกับเพื่อนเก่าที่คิดถึง
    สองชั่วโมงต่อมา
    ตอนนี้ก็สิบเอ็ดโมงพอดี   ฉันรีบขับรถไปที่ร้านหมูกระทะรีบขับรถจอดเพื่อนๆของฉันจะกวักมือให้ไปร่วมโต๊ะด้วย    ฉันสั่งเมนูร่วมกับพวกเขาแฟรงค์เป็นเจ้ามือเลี้ยงพวกเราในครั้งนี้
    กินหมูกะทะกันอย่างมีความสุข    เพราะได้เจอเพื่อนเก่าที่ไม่ได้เจอกันมานานและโอกาสที่จะนัดเจอกันแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ
    พวกเราทุกคนยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเหมือนเดิม    ยังติดต่อกันผ่านช่องทางสื่อโซเชียลต่างๆหรือเบอร์โทรศัพท์ใหม่นั้นเอง

    เพื่อนๆก็เอาแต่ถามฉันว่า  "เมื่อไหร่จะมีแฟนสักทีหนึ่ง    ปล่อยให้โสดขึ้นคานแบบนี้ได้ยังไงกัน"   ฉันเลยตอบกลับเพื่อนคนนั้นว่า  "  ฉันเหนื่อยมามากพอแล้ว   กับการวิ่งตามหาความรักมาทั้งชีวิตแล้วฉันจะปล่อยให้ความรักวิ่งมาหาบ้าง   ก็อยากมีแฟนบ้างเหมือนกันอยากเจอคนดีๆสักคนหนึ่ง"
    ใครสักคนที่รักฉันจริงๆไม่เจ้าชู้  ไม่โกหกรักฉันแค่คนเดียวคอยเทคแคร์เอาใจใส่ฉันตลอดปากร้ายเหรอก็ชอบน่ะ    ไม่งี่เงาอันนี้จะดีมากคอยมาดูแลกันเวลาที่ฉันไม่สบาย
    คอยส่งฉันเข้านอน    เรื่องอายุเหรอไม่เกี่ยงหน้าตาไม่จำเป็นต้องหล่อมากก็ได้เพราะจริงๆเพื่อนผู้ชายชอบบอกว่า   ฉันปากหมามาก
    ขอสุดท้ายที่ต้องการมากๆ   คุมฉันอยู่เรืื่องส๋วนสูงฉันน่ะไม่มีปัญหาอยู่แล้วไลฟ์สไตล์ไม่จำเป็นหรอก
    ขอให้เจอสักคนหนึ่งเถอะน่ะ
    ถ้าเจอแบบนี้แล้วโสดจริงๆ
    จะเดินเข้าไปจีบทันที
    เป็นผัวเลยยย
    ฉันคิดอะไรแบบนี้ได้ยังไงกัน



  • เช้าวันถัดมา
    วันนี้เหมือนจะมีเรื่องๆดี    จะเกิดขึ้นกับฉันน่ะที่ทำงานฉันไปทำนายดวงความรักกับหมอดูคนหนึ่งมา
    "  โสดมานาน   จะเจอเนื้อคู่ในวันพรุ่งนี้เขาคนนั้นเป็นคู่แท้ของคุณในที่ทำงาน"
    ใช่แล้วคำทำนายกำลังจะเป็นจริง      คุ้มกับค่าหมอดูที่เสียไปห้าพันดอลล่าวันนี้มีพนักงานใหม่เข้ามาที่ทำงานของฉันจริงๆ    ประธานบริษทคือใครก็คือฉันยังไงล่ะ
    อันนี้ก็เป็นตำแหน่งที่พิเศษ  ที่ต้องทำงานใกล้ชิดกับฉันจึงต้องสัมภาษณ์ด้วยตัวเองหัวหน้าฝ่ายบริหารบุคคลพาพนักงานเดินเข้ามาหาฉัน
    เป็นผู้ชายรูปร่างสูงหุ่นกำลังดี      กล้ามแน่นและซิคแพคแน่นมากหุ่นน่ากินสุดๆสวมเสื้อเชิ๊ตแขนยาวสีฟ้าอ่อนผูกเนคไทสีฟ้าอ่อน    แต่งตัวเรียบร้อยมากเขาเดินมาหาฉันที่โต๊ะแล้วก็ยื่นหน้าเข้ามาหาได้มองดูหน้าตาคนนี้ใกล้ๆแทบละลาย     หล่อยังกับเทพบุตรลงมาจุติ
    จอร์น  "  ผมรู้แล้วทำไม  ท่านประธานถึงไม่มีแฟนเพราะความปากหมาของคุณถึงได้ไม่มีใครเอายังไงล่ะครับ"
    โรส  " ว่าแต่ฉัน  นายก็ไม่ต่างกันหรอกฉันจ้างนายมาเป็นเลขาฉันไม่ใช่ให้มาเป็นคู่กัดกัน"
    จอร์น  " หืม  เกลียดผมก็ระวังจะได้กับผมน่ะครับ  ท่านประธาน"
    โรส  " นายนี้มันปากเสียจริงๆ  เกลียดอย่างไหนก็ระวังจะได้อย่างนั้นน่ะคะ"
    หลายชั่วโมงต่อมา
    ฉันให้คุณดีลกไปสอนงานให้เขา   หลังจากนั้นก็ให้พาเขามาเริ่มทำงานเป็นเลขากับฉันทันทีรู้สึกเกลียดแต่ก็อยากได้มาครอง   ยังไงสับสนกับความรู้สึกตัวเองจริงๆ
    การทำงานเป็นไปอย่างราบรื่น   แม้จะปากเสียใส่กันทุกครั้งที่ต้องพูดด้วยกันแต่นั้นไม่ใช่อุปสรรคในการทำงาน
    เราสมารถเข้ากันดีๆในทุกเรื่อง   แต่ด้วยความสูงของเขาที่ห่างจากฉันมากเกินไปทำให้ฉันต้องเงยคอคุยกับเขาตลอด  แหงล่ะเขาสูงตั้งร้อยเก้าหิบห้าเซ็นต์แล้วฉันสูงแค่ร้อยเจ็ดสิบห้าเซ็นต์
    จอร์น  "ยัยเตี้ย  ปากร้าย"
    โรส  " นายเสาไฟฟ้า  มากล้าเรียกฉันว่ายัยเตี้ยได้ยังไงกัน    ชื่อนี้ยอมให้คนเป็นแฟนเรียกเท่านั้นนายไม่มีสิทธิ์"
    จอร์น  "  ยัยเตี้ยย      ต้องเป็นแฟนก่อนเหรอ   ว๊าาาาาาาาาาาาา   เสียใจจัง"



เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in