กว่าจะ....SeriesKanSiri
กว่าจะจบมหาวิทยาลัย
  •             ถ้าการเรียนจบ ม.ปลาย สอบติดมหาลัยคณะที่ชอบแล้วมันคือจุดสิ้นสุดของการเรียน ขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะว่า “มึงคิดผิด” มหาลัยคือจุดเริ่มต้นของความวุ่นวายในชีวิตที่แท้ทรู

                ทำไม่น่ะหรอ? เอางี้นะ หากใครคนใดคนนึงได้เรียนในคณะที่ชอบ มีความสุข เกรดออกมาดี ถือว่าทำบุญมาดี แต่ถ้ามึงเลือกผิด กูบอกเลยชีวิตเปลี่ยน โดยเฉพาะอีพวกที่เลือกแบบไม่มีความมั่นใจตอนสอบเข้า ประมาณว่า “คณะฮิต” “เราคิดว่าเราชอบอะแหละ” หรือ “เข้าให้ได้ก่อน เรียนๆไปเดี๋ยวก็ดีเองแหละ” หรืออะไรเทือกๆนี้ ถ้าจะแบ่งระดับแต้มบุญก็จะได้

                - คณะที่ชอบ เรียนสนุกเกรดสวย = แต้มบุญสูง

                - คณะที่ชอบ ยังมีความโอเคกับการเรียนและ/หรืออาจจะมาไม่ชอบภายหลัง แต่เกรดโอเค = แต้มบุญยังดี

                - คณะที่(คิดว่า)ชอบ แต่ก็พอเรียนได้ เกรดอาจจะดีหรือกลางๆ = แต้มบุญยังเหลือเฟือ

                - คณะที่(คิดว่า)ชอบ แต่พอมาเรียนแล้วไม่โอ เกรดปานกลางถึงต่ำ = แต้มบุญเริ่มมีปัญหา

                - คณะที่(คิดว่า)ชอบ แต่เรียนไปเรียนมา ไม่ชอบ เกรดเชี่ยต่ำเตี้ยเรี่ยดิน = แต้มบาปที่แท้ทรู

                อีเลเวลอันที่สองกับอันที่สาม ส่วนใหญ่ก็เรียนไปแบบอารมณ์หวานอมขมกลืน เรียนผ่านมาได้แบบครึ่งๆกลางๆ ระหว่างเรียนอาจจะมีสั่นคลอนสับสน ถ้าแต้มบุญไม่มั่นคงพอ ก็จะเกิดปรากฏการณ์ “ซิ่ว” ซึ่งแม่งไม่ควรเกิดขึ้นกับใคร ทั้งนี้ทั้งนั้น มันเป็นเรื่องดี หากซิ่ว แล้วไปเจอสิ่งที่ชอบจริงๆ

                แต่อีเลเวล 2 อันสุดท้ายมันคือความพังพินาศของการเริ่มต้นชีวิตมหาลัยผมบอกเลย มันคือสัญญาณอันปวดร้าวที่แท้จริง แล้วมันจะทวีความรุนแรงมากขึ้นหากเราพยายามจะฝืนชะตาฟ้าลิขิต (บางเคสก็ผ่านมันไปได้อันนี้ก็ต้องแสดงความยินดีด้วย) ถ้าใครบางคนมีชีวิตมหาลัยทีแตะเลเวลเหล่านี้ มึงควรพิจารณาตัวเองโดยด่วน

                โอเคเอาละต่อจากนี้ไปขอเล่าถึงอีพวกเลเวลแต้มบุญสูงๆหน่อยแล้วกัน ถึงสเตตัสแม่งจะดูได้เปรียบแต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะรักษาเลเวลเหล่านี้เอาไว้ สี่ปีในมหาลัยแม่งคือสิ่งที่ท้าทาย ถ้าไม่ฉลาดเป็นกรด มึงก็ต้องดวงดีมากๆเลยที่จะเป็นผู้ที่เรียนในคณะที่ชอบพร้อมกับเกรดดีๆได้

                สำหรับผมนั้นไม่ทราบว่าแต้มบุญอยู่ระดับไหนรู้ตัวอีกทีต้องสะกดจิตตัวเองให้ชอบวิชาที่เรียนอยู่ คณะที่เรียนอยู่ พยายามหาสิ่งที่สนุกในแต่ละวิชา แต่ถ้าไม่ชอบอยู่แล้วเป็นทุนเดิม ขอบอกเลยว่า “ยาก”

                ตื่นเช้าแหกขี้ตามาเรียนคลาสเริ่ม 8 โมง โอยชีวิตวัยรุ่นนอนดึกตื่นสาย อาบน้ำ 3 นาที โชคยังดีที่มหาลัยผมไม่บังคับแต่งชุดนักศึกษา เสื้อยืด กางเกงยีนส์ คือความคลาสสิคที่สุด วิ่งหัวกระเซิง เรียก พี่วิน ไม่มีอะไรทำเวลาไปได้ดีกว่าการมาเรียนตอนเช้าอีกแล้วชีวิตนี้ ทุกเช้าคือมาราธอน

                การสะกดจิตตัวเองที่ว่ายากแล้ว สิ่งที่ท้าทายไม่แพ้กันก็คือคนสอน ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามีผลมาก ถ้าอาจารย์สอนดีมันยังช่วยประทังความเกลียดชังอะเข้าใจปะ แต่ถ้าเจออาจารย์แบบสอนเหมือนกับท่องบทสวด สอนไม่ค่อยจะรู้เรื่อง บอกได้เลยว่าจากคำว่าเกลียดธรรมดาจะกลายเป็นโคตรเกลียด และนั่นหมายความว่า การจอง Section ตอนลงทะเบียนบางครั้ง อาจจะตัดสินชะตาชีวิตมึงในเทอมนั้นได้เลยเชื่อพี่พี่ผ่านมาแล้ว

                 จะบอกว่า 4 ปีในมหาลัยของผมล้มลุกคลุกคลานมาก มีดีบ้างแย่บ้างแต่โดยรวมก็ผ่านมันมาได้อะเนอะ สุดท้ายขอเป็นกำลังใจให้กับ นิสิตนักศึกษาตามมหาลัยต่างๆ ผ่านพ้นการเรีนนไปด้วยดี ขออวยพรให้เรียนในสิ่ง “ที่ชอบ” และเกรด “งามๆ” เพราะมหาลัยมันคือจุดเริ่มต้นของคำว่า “กว่าจะมีงานทำ” นั่นแล
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in