บทกวีการเวกWinai Chaichana
เมื่อฉันดั้นด้นมาค้นหาจุดหมายในเมืองหลวง
  • เมื่อชีวิตพลิกผัน
    ฉันจึงดั้นด้นมาค้นหาจุดหมายในเมืองหลวง
    เพียงเพื่อพบความสับสนปนเปล่ากลวง
    ฤๅเมืองหลวงจะเป็นหนทางตัน

    ท้องฟ้าก็มีแต่เมฆ
    สุดวิเวกแลไปไม่เห็นฝัน
    อนาคตจะเป็นอย่างไรกัน
    เมื่อทุกวันยังไม่รู้...อยู่ที่ใด

    อึดอัดจริงกรุงเทพฯ
    คนรุมเสพทรัพยากรเกินรับไหว
    ความพอดี-ดีพออยู่แห่งใด
    มีบ้างไหมใครที่ไม่กระหายเงิน

    คนตกงานคนไร้บ้านคนเดินห้าง
    ชนชั้นล่างชนชั้นกลางดูห่างเหิน
    ส่วนพ่อค้านายทุนคุณผู้เจริญ
    เขาช่างเพลินภิรมย์ ฉันทนทุกข์!

    ประชาธิปไตยกว่าจะได้ ก็สูญสิ้น
    พวกโกงกินอิ่มสำราญบนกองสุข
    พวกหน้าใหญ่ทำผิดไม่ติดคุก
    ใครจะปลุกให้ตื่นจากฝันร้าย

    หรือต้องใช้ชีวิตอย่างลอยเลื่อน
    เหมือนไส้เดือนตาบอดไร้จุดหมาย
    เลื้อยอยู่ในวงกตดินวงกตทราย
    รอวันตายใต้โลกอันมืดมิด





    *กลอนบทสุดท้ายได้รับแรงบันดาลใจจากวรรณกรรมซีไรต์ปี ๒๕๕๘ "ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต" ประพันธ์โดย วีรพร นิติประภา
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in