โลกนี้ไม่มีความบังเอิญNoi Beleza
เมื่อมีวาสนา..ก็ไดัมาเจอกัน

  • ณ ชายทะเลแห่งนั้นเงียบสงบ
    ไม่มีคนผ่านไปมา
    มี "ศพหญิงสาว" นอนเปลือยกายอยู่ที่ชายหาด
    .
    .
    เวลาผ่านไปสักครู่ มีชายคนหนึ่งเดินผ่านมา
    เขามองเห็นศพหญิงคนนั้นด้วยความรังเกียจ
    แล้วเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว
    .
    .
    ต่อมาพักใหญ่ มีชายอีกคนเดินผ่านมา
    เขามองเห็นศพนั้น รู้สึกสงสาร
    จึงถอดเสื้อนอกออกมา
    คลุมร่างของหญิงคนนั้น แล้วเดินจากไป
    .
    .
    พักใหญ่ๆอีกเช่นกัน มีชายอีกคนเดินผ่านมา
    เขาพบคนนอนมีผ้าคลุมอยู่ จึงเปิดออกดู
    เมื่อพบว่า เป็นศพ ด้วยใจสงสาร
    คิดอยากจะฝังให้เรียบร้อย
    แต่ก็ไม่มีเครื่องมือจะขุด

    เขาจึงตัดสินใจใช้มือทั้งสองข้าง
    ค่อยๆกอบโกยทรายขึ้นมา
    เขาทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนเย็น
    พอได้หลุมใหญ่พอสมควร
    จึงฝังศพผู้หญิงคนนั้นเรียบร้อย..แล้วจากไป
    .
    .
    ตัดภาพกลับมาทึ่ปัจจุบัน
    ชายคนหนึ่งรักกับหญิงส่าวมา 3 ปี
    แล้วเธอก็จากไป แต่งงานกับชายอีกคนหนึ่ง

    ชายคนนี้เศร้าโศก เสียใจมาก
    หมดอาลัยตายอยากในชีวิต
    หลวงตาท่านหนึ่ง จึงมาไขปริศนาให้ฟัง
    .
    .
    "ทีนี้เข้าใจหรือยัง..ศพนั้นคือคู่รักของโยม
    ชายคนที่ช่วยฝังศพเธอ
    ผูกวาสนากับเธอหนึ่งชาติ
    ชาตินี้เธอเลยแต่งงานกับเขา

    ส่วนโยมเป็นชายที่ช่วยคลุมศพเธอ
    จึงผูกวาสนา 3 ปี ตอนนี้ครบ 3 ปีแล้ว
    วาสนาสิ้นแล้ว..ก็ต้องจากกัน"
    .
    .
    ต่อมาไม่นาน..ชายคนนี้ก็ได้ออกบวช
    ติดตามหลวงตารูปนั้นในที่สุด
    .
    .
    คนเราเจอกัน ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
    ความสัมพันธ์ พ่อแม่ พี่น้อง
    ญาติ เพื่อน ศัตรู คนรัก

    เมื่อมีวาสนา ไม่ต้องเรียกร้อง
    ถึงเวลาก็มาเจอกัน..
    เมื่อสิ้นบุญวาสนา ก็ต้องจากกัน
    มิอาจรั้งไว้ได้
    .
    .
    ในตอนที่ยังไม่จากกันนี้
    คุณได้ทำดีต่อคนใกล้ชิดของคุณหรือยัง
    เพราะถึงเวลาที่ต้องจากกัน
    ไม่ว่าคุณจะมีเงิน มีรูปโฉมหล่อสวยแค่ไหน
    หรือมีอำนาจล้นฟ้า ฉลาดยังไง
    ก็มิอาจเรียกร้อง ให้มันหวนกลับคืนมาได้
    .
    .
    เมื่อได้มาเจอกันแล้ว
    ทำดีต่อกันไว้เถิด
    เพราะไม่มีใครรู้ว่า
    เราจะต้องจากกันเมื่อไร
    .
    .
    ทุกๆ กายกรรม วจีกรรม และมโนกรรม
    ที่เรานึกคิด เราพูด เรากระทำ..
    ล้วนมีผลแห่งกรรม
    ล้วนส่งผลต่อปัจจุบันและอนาคตทั้งนั้น

    Cr. ส่วนหนึ่งจากบทความ
    Page : Kanok Ratwongsakul Fan Page

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in