จดหมายจากซุลลิแวนmewalsax
จดหมายฉบับที่เจ็ด ถึงชาร์ลิซ
  • To Charliz


    พ่อเคยฟังเสียงแซ็กโซโฟนที่ไพเราะ ชนิดที่ว่า ถึงตายไป ก็คงหาฟังจากไหนไม่ได้อีก

    เว้นเสียแต่ว่ามนุษยชาติจะค้นพบเครื่องย้อนเวลา แต่นั่นอาจไม่สำคัญ


    เพราะบิดาของเขาบังคับให้เรียนคาริเน็ต แต่ทำไมเล่า ทำไมเด็กคนนั้นถึงฝ่าฝืนกฏ

    ทำไมถึงยอมออกจากกรอบอันเข้มงวดของพ่อตัวเอง


    “ก็เพราะว่าเสียงแซ็กโซโฟน มันก้องกังวาลไม่เหมือนคาริเน็ต”


    แม้ว่าเขาจะถูกทุบตี เจ็บช้ำทางกายใจ แต่ก็ยังกดนิ้ว ขับกล่อมช่วงทำนอง


    บางครั้ง.. สิ่งที่คนเราทำก็แค่ฉกฉวยวันเวลา


    ปล. ดีใจที่เห็นลูกเข้มแข็งนะครับ ชาร์ลิซ


    From O’Sullivan K Carter

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in