1991 — jsxppnjsxppn
Daddy not Daddy (Minhyun’s)


  •           Daddy แปลความหมายได้ว่าพ่อ


              "อ๊ะ มินฮยอน" เสียงหวานหลุดครางหวิวเมื่อเจ้าของชื่อกระแทกส่วนแข็งขึงเข้าที่จุดอ่อนไหวอย่างไม่เห็นใจกันว่าเขาจะรู้สึกเจ็บมากน้อยแค่ไหน แต่ความจริงคือมันก็ไม่ได้เจ็บเลยสักนิด มือข้างหนึ่งกำผ้าปูที่นอนขาวจนเกิดรอยยับยู่ยี่ไปหมด ส่วนอีกข้างยกขึ้นปิดปากตัวเองเพื่อไม่ใช้เสียงน่าอายเล็ดลอดออกมาอีก


              แต่ยุนจีซองก็แค่พ่อเลี้ยงของมินฮยอน

              ก็แค่ถูกคนมีเมตตารับมาเมื่อประมาณ 2 ปีกว่า ๆ 


              "อื้อออ" ลูกชายในนามพรมจูบทั่วแผ่นอกแบนราบของคนเป็นพ่อ ก่อนจะหยอกล้อกับยอดอกสีชมพูอย่างที่เขาชอบให้ทำ ขบกัดด้วยความหมั่นเขี้ยวในขณะที่ส่วนล่างยังทำหน้าที่ของมันอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง


              มินฮยอนอดกดยิ้มมุมปากไม่ได้เวลามองดวงตาปรือที่คลอไปด้วยหยาดน้ำและริมฝีปากแดงระเรื่อจากการถูกปล้ำจูบครั้งแล้วครั้งเล่า กำลังร้องเรียกหาแต่ชื่อของเขาสลับกับเร่งเร้าให้เขาทำมันเร็วหรือแรงกว่านี้ ในเมื่อผู้มีบุญคุณสั่งมา มีหรือเด็กกตัญญูอย่างเขาจะปฏิเสธเสียงยั่วยวนที่เหมือนยากระตุ้นประสาทนั้น


              มินฮยอนเร่งจังหวะและกระแทกส่วนนั้นเข้าไปในตัวของอีกคนแรงขึ้นจนจีซองหน้านิ่วเพราะความเจ็บปวดเมื่อหัวมนกระแทกเข้ากับหัวเตียง แต่มันก็คงอยู่แค่ไม่นาน มินฮยอนเห็นดังนั้นจึงดึงร่างเล็กให้แนบชิดกว่าเดิม ยกขาเรียวขึ้นพาดบ่าตัวเองไว้ สะโพกมนลอยเหนือเบาะนุ่มโดยมีมือของมินฮยอนช่วยรองรับ


              “พ่อครับ” เสียงทุ้มพูดลอดไรฟัน ก่อนหน้าท้องจะขดเกร็งและกระตุกกลางลำตัวสองสามที มินฮยอนรีบถอดแกนกายออก ทว่าไม่ทัน ธารน้ำสีขาวขุ่นก็ทะลักจากส่วนปลายเลอะเปรอะเปรื้อนไปทั่วช่องทางหลัง เรียวขา ลามไปถึงหน้าท้องเนียน


              มินฮยอนรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นโรคจิตเข้าไปทุกคราวที่มองภาพศิลปะตรงหน้าที่เขาเป็นคนแต่งแต้มมันด้วยรอยแดงช้ำหรือแม้แต่รอยน้ำขาวด้วยตัวเองอย่างภูมิใจในความผิดบาป มันชั่งน่าหลงไหล


              "ไม่เล่นหน่า พรุ่งนี้พ่อต้องไปทำงานนะ" มือบางพยายามดันหัวคนที่ละเลียดใช้ลิ้นทำความสะอาดร่างกายของเขา ปลายลิ้นร้อนนั้นไล่เลียตามหน้าท้องและเรียวขาด้านในจนขนอ่อนลุกซู่ไปทั่วกาย มิหนำซ้ำยังส่งเข้าไปในช่องทางด้านหลังจนเสียวซ่าไปหมด


              "มินฮยอน ไม่เอา—อ๊ะ คนเก่งไม่แกล้งกันนะครับ"


              "ก็ได้ครับ" ลูกชายยอมถอนลิ้นออกตามคำขอ


              "นี่สิคนเก่ง" มินฮยอนสวมกอดเขาจากทางหลัง แผ่นอกอุ่น ๆ ของเด็กพึ่งบรรลุนิติภาวะแนบชิดกับแผ่นหลังเล็ก แขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามอ่อน ๆ ตามประสาคนเล่นกีฬาโอบรัดเขาจนเหมือนจะจมลงไปในนั้นได้ นี่ใครพ่อใครเป็นลูกกันแน่นะ? และเด็กคนนี้ก็พูดประโยคที่ทำให้เขาอยากหัวเราะออกมาดัง ๆ 


              "ถ้าคุณท้องได้ คุณก็คงมีลูกเต็มบ้านไปหมดแล้ว"


              น่าขำไหมละ ?


              "แต่ผมไม่อยากให้คุณมีหรอกนะ"


              ขี้หวงซะด้วย


              "Daddy เป็นได้แค่ของผมคนเดียว"


              Daddy ก็แค่ชื่อเรียก
              ก็แค่ตำแหน่งที่ยุนจีซองเป็นได้แค่ในนาม



                                             —
                               ความกุด #ficppn1991
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in