How are you today+Gwakgox Adea
EP.00 - อยากไปก็ไปเลย (Sngprtrp)
  • เรากลับมาแล้ว 
    Yeah !!


    ไม่ได้เขียนบล็อกนาน ถามว่าหายไปไหน ไม่อยากเขียนแล้วหรอ
    ไม่ใช่เว้ย เราอยากเขียนมากๆ เลย แต่เรากำลังตามหาหัวข้อที่มีสาระอยู่ 

    งั้นวันนี้เจอแล้ว ?


    อะแฮ่ม ..ก็นิดนึงอะค่ะ 55555555555

    เราจะมาเขียนรีวิว เพิ่งกลับมาจากสิงคโปร์แหละ :) 

    มันเป็นแผนที่ฉุกละหุกมาก หลายคนงงตอนที่เรา Check in singapore 
    เอาจริงๆ นะ ตอนที่นั่งอยู่ตรงหน้าเมอไลอ้อนเราเองก็ยังไม่หายงงเลย 555555



    EP.00 - อยากไปก็ไปเลย

    ปิดเทอมได้สองสามวันแล้ว เรากลับบ้าน นั่งอยู่ในห้องนอน กำลังนึกถึงสิ่งที่จะทำในปิดเทอมนี้
    ปกติแล้วเราจะมีแพลนสิ่งที่อยากทำเสมอ แต่เพราะช่วงก่อนปิดเทอมยุ่งมากจนไม่ได้คิดเรื่องนี้เลย

    มันโล่งมาก สิ่งที่อยากทำมันก็มีเว้ย แต่ทุกอย่างดูลอยๆ ไปหมด 

    / เราอยากฝึกภาษาอังกฤษ แต่เราขี้เกียจไปลงเรียน 
    / เพื่อนไปเที่ยวตปท.กันเองด้วย ..แล้วทำไมเราไม่ไปบ้างวะ 

    สองประโยคนี้เข้ามาในหัว GAT เชื่อมโยงกำลังเริ่มทำงาน แล้วเราก็หันไปมองทางทิศตะวันตกเฉียงใต้

    ปาดังเบซาร์อยู่ตรงนั้น ! 

    GAT เชื่อมโยงทำงานอีกครั้ง ภาพกระทู้พันทิปรีวิวนั่งรถไฟปาดังเบซาร์ - สิงคโปร์ เข้ามาในหัว

    โป๊ะเชะโชะเด๊ะ 

    เอาเลย ไปเลย บ้านก็อยู่ใกล้มาเลเซียแค่นี้ ทำไมไม่ก้าวเข้าไปวะ มานั่งหง่าวอยู่บ้านทำไม
    ปีที่แล้วเราไปปีนังมาแล้ว เลยไม่อยากไปมาเลเซียเท่าไหร่ ก็เลยเสิร์ชกูเกิ้ล
    'รีวิวเที่ยวสิงคโปร์'

    ตึง ตึง ตึง! ขึ้นมาเต็มเลยจ้า รีวิวเที่ยวสิงคโปร์ไม่เกิน 5000 บาท !!

    และอิกระทู้นี้แหละที่เป็นตัวนำพาเราไป 55555555 



    เราอยากไปสิงคโปร์มานานมากกกกแล้ว เราชอบงานสถาปัตยกรรมที่นั่น
    และไปรอบนี้เราก็อยากไปดูตึกใช่มั้ยล่ะ ถ้าจะชวนเพื่อนที่หาดใหญ่ไปก็กลัวจะไม่คลิ๊กกัน 
    เพื่อนจะอยากไปดูกับเรามั้ยนะ เดินดูตึกนานๆ เพื่อนจะเบื่อรึเปล่า 

    แล้วถ้าชวนเพื่อนที่กทม เพื่อนจะไปหรอ ค่าเดินทางก็กลายเป็นเยอะนะ

    เรายังคิดไม่ออกว่าจะชวนใคร แผนเที่ยวรอบนี้เราอาจจะต้องไปคนเดียว
    (ซึ่งมีโอกาสอดไปเพราะที่บ้านอาจจะไม่อนุมัติ แล้วถ้าเป็นงั้นจะมีโอกาสที่เราจะหนีเที่ยวตามขึ้นมาอีก ไม่เวิร์คๆ)
    แต่โชคดีค่ะคุณ!

    คืนวันหนึ่งเราคอลไลน์กับปอง
    / เค้าว่าจะไปสิงคโปร์แหละ
    เราเล่าให้เพื่อนฟังตามประสาคนพูดมาก
    / จริงหรอกุ๊ก เราไปด้วยดิ 
    .. หา ง่ายงี้เลยดิ เราคิดในใจ

    / เฮ้ย เอาจริง แต่เค้าไปรถไฟนะ จากปาดัง
    / ได้ๆ เดี๋ยวเรากลับสุราษฯ แล้วนั่งรถไฟไปหากุ๊กที่หาดใหญ่

    OK , Work!! 
    มีคนไปด้วยแล้ว เย่ 



    แล้วเราก็กลับกทม ไปเรียนซัมเมอร์
    ก็คุยกับปองกันเรื่อยๆ วางแผนคร่าวๆ (คร่าวแบบคร่าวแบบคร่าว) 

    เราตกลงกันว่าจะเป็นการเที่ยวแบบ Backpacker เพราะว่าจะออกตังค์ตัวเอง
    เพราะงั้นต้องเน้นถูก! อิ_อิ 

    และทั้งทริปสิ่งที่แน่นอนที่สุดก็คือที่พัก เราเริ่มจองโฮสเทลไว้ก่อนจากเว็บ booking
    ที่เหลือจากนั้น.. หน้างาน


    แน่นอนว่าการไม่เตรียมการไปก่อนย่อมเจอกับอะไรบางอย่างที่เราคาดไม่ถึง


    ตามแผนการแล้วเราจะนั่งรถไฟจากหาดใหญ่ผ่านไปทางปาดังเบซาร์ 
    เปลี่ยนรถไฟที่สถานีนั้นแล้วยิงยาวจากมาเลเซียสู่ยะโฮบารูห์ (ชายแดนมาเล-สิงคโปร์)

    สวยงาม รถไฟตู้นอน มีแอร์ มีปลั๊ก มี wifi ว้าว ว้าว ว้าว

    ..ซะที่ไหน!!
    ไม่มีแผนการที่สวยงามอยู่บนโลกนี้ค่ะคุณ สองสามวันก่อนเดินทาง เราไปที่สถานีรถไฟหาดใหญ่และพบว่ารถไฟขบวนที่รีวิวนั่นพูดถึงไม่มีบนโลกนี้แล้ววววววววววว

    / แล้วหนูต้องทำยังไงต่อคะพี่

    เราถามพนง การรถไฟ พี่แกก็บอกให้เราไปขึ้นที่สถานีมาเลเซียเลย ข้ามจากปาดังไปนิดเดียวเองน้อง

    / แล้วควรจองตั๋วล่วงหน้าไปมั้ยคะ
    // ไม่หรอกน้อง ปกติเค้าก็ไปซื้อกันก่อนไปทั้งนั้น
    / มันไม่เต็มหรอพี่
    // ฮื่อ ที่นั่งเหลือเฟือ

    เค อุ่นใจละ ไลน์ไปบอกปองให้นั่งไปลงสถานีปาดังแทน แล้วเราก็ไปแลกเงินแถวสาย 3 
    มีร้านทัวร์เรียงติดกันเต็มไปหมด 
    หื้มมมม มีบัสไปถึงยะโฮด้วยว่ะ

    แล้วเราก็โทรหาแม่
    / แม่ มีบัสไปสิงคโปร์ด้วย เปลี่ยนแผนดีมั้ย 13 ชม เอง
    // ไปรถไฟแหละลูก ชัวร์กว่า

    เคๆ รถไฟก็ได้ ถือว่าเก็บบรรยากาศ 



    แผนที่สวยงามเริ่มกลับมาอีกครั้ง ว้าว ว้าว ว้าว




    ..ซะที่ไหนล่ะ!!

    วันเดินทาง เจอกันกับปองแล้ว เรานั่งรถไฟจากสถานีปาดังเข้าไปอีก 200 เมตรก็ถึงสถานีมาเลเซีย
    (ชื่อรัฐอะไรไม่รู้ ลืมอะ 55555) 

    จ็อบพาสปอร์ต โป๊งโป๊งโป๊ง ง่ายดายฉึบฉับ

    หาที่ซื้อตั๋วไม่เจอ!!
    5555555555 แต่ว่ามีลุงใจดีคนนึงพาไป กักๆๆๆ

    เอ้า มีความเด๋อไปอีก แต่ยังไม่จบครัปปป

    / i want 2 ticket to yahorbaruh
    สปีคอิงลิชกะคนขายตั๋ว เค้าตอบกลับมาด้วยสำเนียงอังกฤษของคนอินเดีย (ฟังยากกกกมากกกก)
    เราก็ได้ยินอะไร ฟู้ดๆ ก็คิดในใจ เอ้อ ซื้อตั๋วพร้อมอาหารเหมือนเครื่องบินเลยว่ะ 

    / yes , 2 seat 
    เค้าตอบโนๆ แล้วพูดฟู้ดๆ อีก เราก็งง อะไรอะ ก็จะไปแล้วไง เนี่ยจะซื้อ
    แล้วปองก็สะกิด

    // กุ๊กๆ เค้าบอกว่า full ที่แปลว่าเต็มอะ
    พะล่ามพ่ามพ่าม!! 

    / อ้าว ได้ยินเป็น food งะ..

    เขินจัง แต่มันฟังยากนี่หว่า ปัดโถะเอ้ย แล้วก็คุยๆ เค้าก็บอกไป KL ก็เต็ม มีแต่ไปปีนัง ถ้าจะสิงคโปร์ก็ไปต่อบัสได้ที่นั่น เราก็โอเคเซย์เยส มาถึงขนาดนี้แล้วอะเนาะ 5555555

    เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าอย่าไปเชื่อพนงรถไฟไทยและแม่จ้าาา




    ฉึกกะฉึก ฉึกกะฉัก ปู๊นๆ 

    ถุย เหมือนรถไฟไทยซะที่ไหน 
    รถไฟที่นี่เหมือนบีทีเอสบ้านเราอะ แต่ความเก่า x10 เท่า มีคนขึ้นมาเรื่อยๆ ต้องไปประมาณสิบสถานี
    (เราไม่รู้ว่าควรพูดเรื่องนี้รึเปล่า แต่มีช่วงนึงที่กลุ่มคนอินเดียขึ้นมาเป็นสิบ มันทำให้อากาศมีกลิ่นเปลี่ยนไปนิดหน่อย ถ้าใครเป็นภูมิแพ้ง่ายแบบเราก็อย่าลืมพกยาไปนะ อิอิ)
    ถึง Butterwort ข้ามเรืออีกนิดก็ปีนังละ แต่ไม่แวะจ้า 
    เดินๆ ไปจองตั๋วขึ้นรถบัส ราคา 75 ริงกิต แต่รถจะออกสี่ทุ่ม ตอนนั้นเพิ่งจะบ่ายสามเอง
    จริงๆ จะให้แวะไปปีนังก็ทันนะ แต่ใจเราอยู่สิงคโปร์อะ ไม่ได้กะแวะ ก็เลยนั่งเปื่อยๆ กันไป

    แถวนั้นไม่มีที่ให้ไปเดินเล่นหรือเที่ยวเลย เจอแค่ 1 เซเว่น และ 1 ร้านข้าว ซึ่งเดินไกลนิดหน่อย


    และนี่เป็นหน้าตาข้าวแกงที่ดิชั้นต้องเลือกทานค่ะคุณ

    Hey you! อึ้งเลยอะเห็นแกง สีไหนดีวะ เลือกไม่ถูก 555555555 


    สุดท้ายก็จิ้มๆ ไปอันนึง ได้มัสมั่นไก่กับไข่เจียวมา ซึ่งรสชาตถือว่าดีกว่าที่คิดมาก
    รอบที่แล้วเรามาปีนังอาหารไม่อร่อย ขอมอบ 7/10 ให้กับคุณมัสมั่นค่าา แปะๆๆ
    กินข้าวเสร็จก็มานั่งรอในสถานีต่อ

    รอนานมาก แบตใกล้จะหมดแล้ว เอา power bank ขึ้นมาชาจดีกว่า
    ทาาดาดาา .. power bank พังจ้า!! 
    จะเสียบปลั๊กก็ไม่ได้ ที่นี่เต้าเสียบคนละรูกันดิชั้นเพิ่งรู้อีกแล้วค่ะคุณ ความห่างของหัวปลั๊กมันจะกว้างกว่า ปองบอกว่าอ่านเจอในเน็ตก่อนมาแล้วเหมือนกัน แต่ลืม ฮืออออออ

    และเรามารู้เรื่องปลั๊กกันตอนสามทุ่มกว่าละ จะไปเดินหาซื้ออะแด๊ปเตอร์ก็กลัวเสียเวลาขึ้นรถไม่ทัน
    เลยตกลงว่าค่อยหาซื้อตอนถึงยะโฮแทน 

     

    10 pm ขึ้นรถบัสออกเดินทางไปสิงคโปร์ ได้ที่นั่งหน้าสุดเพราะจองเร็ว
    ที่นั่งกว้างขวางมากจ้า หมุนตัวได้ 360 องศาโดยไม่ลำบาก (แต่ต้องหมุนอยู่กับที่แค่เบาะตัวเองนะ)

    เอ้อ ก่อนจะขึ้นรถเราลองเดินไปถามอีกบริษัททัวร์นึงด้วย (มันเป็นตู้ติดกันเป็นสิบ มีหลายเจ้าให้เลือกจองอะ ดูการแข่งขันสูง ซึ่งเราเลือกเจ้าแรกที่เจอเลย) และเจ้าที่ไปถามเค้าก็ให้ราคามา 80 ริงกิต
    ต้ายตาย ดิชั้นซื้ออีกร้านถูกกว่าค่ะคุณ (แต่อาจจะเพราะดึกแล้วด้วยเลยราคาสูง) ก็กลายเป็นว่าขึ้นรถบัสแบบสบายใจละ อิอิ


    จบ part แรกแล้ว รถบัสจะถึงยะโฮบารูห์ 6-7 โมงเช้าตามที่เจ๊ขายตั๋วบอก เจอกันบล็อกหน้านะทุกคน
    See ya! 


    ps. บนรถหนาวมาก ไม่มีผ้าห่ม แถมฝนยังตกกลางคืนอีก #นี่มันวิถีแบ็คแพคเกอร์ชัดๆ! 




Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in