#Fictober2019 — Welcome to Streaming hidepaparkro9er
(3) ROLEPLAY

  • Fictober day 3 — ROLEPLAY










    สตรีมมิ่งไฮด์ถูกโอบล้อมไปด้วยแม่น้ำสายใหญ่ทางด้านทิศตะวันตกและมีภูเขาสูงชันปิดกั้นทางด้านทิศตะวันออก เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ตั้งอยู่ห่างจากเมืองข้าง ๆ กว่าหนึ่งร้อยไมล์ เส้นทางคมนาคมเดียวที่ผู้คนใช้สัญจรระหว่างเมืองคือถนนที่ตัดผ่านแม่น้ำเส้นใหญ่นั้น แต่นั่นเหมือนเป็นเส้นทางปกติสำหรับนักท่องเที่ยวผู้หลงผ่านมาเสียมากกว่า



    เมืองสตรีมมื่งไฮด์แม้อยู่ห่างไกลแต่ใช่ว่าไร้สิ่งอำนวยความสะดวก สถานีโทรทัศน์ โรงภาพยนต์ บาร์ ร้านอาหาร ห้างสรรพสินค้า โรงพยาบาล หรือแม้แต่สนามกีฬาล้วนมีอยู่ในเมืองแห่งนี้ทั้งสิ้น แม้จะเป็นเมืองเล็กและห่างไกลแต่ก็มีความเจริญเทียบเท่าในเมืองใหญ่ หรืออาจจะมากกว่าเสียด้วยซ้ำด้วยวิทยาการของสิ่งมีชีวิตเผ่าพันธุ์อื่น



    บนไวลด์สตรีทไม่ไกลจากจัตุรัสกลางของย่านตัวเมืองมีบาร์แห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงจัดจ้านในสตรีมมิ่งไฮด์ เพราะในทุกคืนวันศุกร์จะมีการแต่งคอสเพลย์และโรลเพลย์ในธีมแฟนตาซีเสมอ นักท่องเที่ยวที่น้อยครั้งนักจะหลงเข้ามาชื่นชอบในการสวมบทบาทต่าง ๆ มาก ในขณะที่ชาวเมืองสตรีมมิ่งไฮด์กลับมองเห็นว่านี่คือช่วงเวลาผ่อนคลายที่จะได้เปิดเผยตัวตนจริง ๆ หรือได้ทดลองเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ตนเองเสียมากกว่า



    บาร์น็อกเทมมีเจ้าของเป็นมังกรเสเพลตัวหนึ่ง มังกรตนนี้เป็นญาติห่าง ๆ ของเธอ คุณคงคิดว่านี่เป็นเรื่องน่ามหัศจรรย์อะไรกันที่มังกรกับแม่มดจะมีสายสัมพันธ์ทางสายเลือดซึ่งกันและกัน คงต้องเล่าย้อนความก่อนว่าคุณเทียดของเธอและมังกรตนนั้นเป็นพี่น้องกัน คุณเทียดของเธอเป็นแม่มดที่แต่งงานกับแม่มดด้วยกัน แต่คุณเทียดของมังกรนั่นกลับแต่งงานกับมังกรดุร้ายตัวหนึ่งแทนเสียอย่างนั้น



    ดังนั้นเธอ — ริเวอร์ เลอเบล แม่มดแท้ ๆ จึงต้องนับญาติกับมังกรตนนั้นไป มังกรเสเพลญาติผู้น้องของเธอรักในการสวมบทบาทมาก บางทีเขาก็สวมบทเป็นเจ้าชาย บางทีเขาก็สวมบทเป็นอัศวิน แต่คืนวันศุกร์ที่จะถึงนี้คงพิเศษสักหน่อย เพราะเขาจะไม่สวมบทบาทของใครนอกจากตัวตนที่แท้จริงของเขาเอง



    เธอพ่นควันซิการ์ออกมาเบา ๆ ระหว่างยืนเฝ้าเคาน์เตอร์เธอกลับไพล่คิดไปถึงค่ำคืนอันน่าสนุกสนานในอีกไม่กี่วันข้างหน้าจนได้ ริเวอร์เป็นเจ้าของโมเต็ลที่ทำหน้าที่มากกว่าการบริหารไปวัน ๆ เธอชื่นชอบการพบปะผู้คน เธอจึงยืนอยู่ตรงหน้าเคาน์เตอร์โมเต็ลเป็นบางครั้งในช่วงเวลาทำงานและออกไปปาร์ตี้ให้สุดเหวี่ยงทุกค่ำคืนในยามเลิกงาน



    "พ่อหนุ่มน้อย" เธอเอ่ยทักเมื่อเห็นลูกค้าคนล่าสุดที่เพิ่งเข้าพักมาได้ไม่กี่วันก่อน เขายิ้มให้และผงกหน้าทักทายเธอ ท่าทางนุ่มนวล สุภาพและมีการศึกษาทำให้เธอชื่นชอบลูกค้าคนนี้ไม่น้อย



    "เธอลองไปน็อกเทม... บาร์ขึ้นชื่อของเมืองเราหรือยังล่ะ" ดวงตาสีมรกตจับจ้องใบหน้าที่ดูดีหมดจดอย่างพึงพอใจ ช่างเป็นแวมไพร์ที่ใครเห็นก็อดเหลียวมองซ้ำสองไม่ได้จริง ๆ เธอหัวเราะฮุฮุในลำคออย่างชอบใจ



    ลูกค้าส่ายศีรษะปฏิเสธ เขาดูสนอกสนใจในสิ่งที่เธอพูดไม่น้อยเลย "บาร์น็อกเทมเหรอครับ" เขากล่าวก่อนมือขาวซีดจะหยิบแผ่นกระดาษที่พับเป็นชิ้นเท่าฝ่ามือออกมา



    เธอตาโตเพราะลูกค้าของเธอหยิบแผนที่เมืองสตรีมมิ่งไฮด์ออกมา.... เธอไม่เห็นใครพกแผนที่แล้วเดินไปไหนมาไหนในสตรีมมิ่งไฮด์มาได้หลายปีแล้ว เขาจึงทำให้เธอประหลาดใจ กลิ่นมัสก์อ่อน ๆ แตะเข้าที่จมูก มันเป็นกลิ่นที่เธอจำได้ว่าใครเป็นเจ้าของ แต่ลูกค้าของเธอไม่ได้มีกลิ่นแบบนี้นี่นา ริเวอร์มองไปที่แผนที่ยับย่น ที่แท้แวมไพร์ตรงหน้าก็พบกับเจคอบจอมเกียจคร้านเข้านี่เอง



    ลูกค้ากางแผ่นที่ตรงหน้าเธอพลางไล่สายตามองหาสถานที่ที่เธอแนะนำ และเขาก็ชี้นิ้วลงบนบล็อก ๆ หนึ่งบนไวลด์สตรีท เธอพยักหน้าก่อนจะตอบ "ใช่แล้วหนุ่มน้อย ที่นั่นล่ะ ฉันแนะนำให้ไปคืนวันศุกร์นะ น่าจะมีอะไรสนุก ๆ ให้เธอพอใจบ้าง"



    เธอคลี่ยิ้มชวนฝันแบบที่ชอบทำให้ แวมไพร์เอ่ยขอบคุณเบา ๆ พับเก็บแผนที่ลงกระเป๋าแล้วเดินออกจากโมเต็ลของเธอไป ไม่นานก็ได้ยินเสียงรถยนต์ยี่ห้อคลาสสิคคันหนึ่งดังขึ้นก่อนจะค่อย ๆ เบาตามระยะทางที่มันแล่นห่างไป เธอแนะนำร้านเช่ารถให้เขาและเขาก็เช่ารถยนต์ที่ถูกร่ายเวทย์ป้องกันห่อหุ้มมาอย่างดีเสียด้วย เธอเกือบผิวปากหวือตอนเห็นเขาขับรถคันนั้นมาจอดที่หน้าโมเต็ลด้วยซ้ำ เวทมนต์ระดับสูงที่เธอไปไม่ถึง นับว่าหนุ่มน้อยของเธอนั้นตาถึงจริง ๆ



    วันศุกร์ที่เธอตั้งตารอคอยมาถึงเข้าจนได้ คืนนี้ริเวอร์คิดจะแต่งตัวและสวมบทบาทเป็นแวมไพร์เจ้าเสน่ห์สักหน่อย มีตัวอย่างดี ๆ อย่างลูกค้าชั้นสามอยู่ตรงหน้านี่นา เธอหัวเราะส่งเสียงฮุฮุก่อนจะสับเปลี่ยนให้พนักงานพาร์ทไทม์ที่เธอจ้างมาเฝ้าเคาน์เตอร์ในโมเต็ลแทน ริเวอร์ขึ้นลิฟต์ปกติไปยังชั้นสี่อันเป็นที่พักของเธอเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า



    แวมไพร์สมัยนี้ไม่จำเป็นต้องแต่งตัวในชุดสูทหางยาวหรือสวมใส่ผ้าคลุมเหมือนท่านเคาท์แดร็กคูล่าผู้โด่งดัง เธอจึงแต่งตัวด้วยชุดสีดำตามสมัยตามประสาแม่มดผู้ทรงเสน่ห์ เพียงแค่ใช้เวทมนต์ทำให้ปลายหูของเธอเรียวแหลม เปลี่ยนสีดวงตาให้เป็นสีแดง และเติมเขี้ยววาววับในปาก เท่านี้เธอก็ดูคล้ายแวมไพร์แล้ว เพียงแต่กลิ่นของเธอก็ยังไม่ใช่กลิ่นอันเป็นเอกลักษณ์ของแวมไพร์อยู่ดี แต่ใครจะสนล่ะ ในเมื่อคนทั้งเมืองรู้ดีอยู่แล้วว่าริเวอร์ เลอเบลคือแม่มด



    เธอก้าวขาออกมาจากห้อง หลับตาแล้วร่ายคาถา ฉับพลันเมื่อเธอลืมตา เธอก็อยู่หน้าน็อกเทมเสียแล้ว ขณะนี้เวลา 22.00 น. เป็นเวลาที่เหมาะสมที่จะปาร์ตี้ให้สุดเหวี่ยง ป้ายโฆษณาหน้าร้านเขียนเอาไว้เด่นหรา Wear costume, free drinks นี่คือเหตุผลหลักที่ริเวอร์รักบาร์ของญาติผู้น้องอย่างไรล่ะ



    เธอขยิบตาให้ลูกค้าที่แต่งตัวเป็นยูนิคอร์นคนหนึ่ง ก็นับว่าไม่ใช่คนแปลกหน้าเสียทีเดียว เขาเป็นคนที่เธอพบบ่อย ๆ ยามมาบาร์น็อกเทม ริเวอร์แทรกตัวเบียดผู้คนมากหน้าหลายตาในชุดต่าง ๆ เพื่อไปนั่งอยู่ตรงบาร์ที่มีบาร์เทนเดอร์เป็นมังกรเสเพล ญาติผู้น้องของเธอเอง วันนี้เขาโชว์เขาโค้งแหลมและดวงตาดุร้ายของมังกรอย่างโจ่งแจ้ง มีคนไม่น้อยที่รู้ว่าเขาคือมังกร แต่ส่วนมากมักไม่เคยเห็นยามเขาอยู่ในรูปลักษณ์น่าเกรงขามเสียมากกว่า



    "ไฮ น้องรัก" ริเวอร์ส่งเสียงทัก มังกรเสเพลส่งรอยยิ้มยียวนมาให้เธอแล้วหันไปทำเครื่องดื่มให้ลูกค้าคนหนึ่ง เขาสาละวนไม่นานนักก็หยิบยื่นเครื่องดื่มที่เธอโปรดปรานส่งมาให้



    "แวมไพร์ผู้งดงาม มิคาดคิดว่าข้าจักได้พบท่านในยามนี้" เขาเอ่ยก่อนจะใช้ดวงตาที่มีรูม่านตาเป็นขีดจับจ้องมาที่เธอ ริเวอร์ส่งเสียงหัวเราะฮุฮุแผ่วเบา และเธอก็ต่อบทกับเขาเหมือนทุกที



    "โอ มังกรผู้เกรียงไกร ท่านจักมิให้เวลาข้าเสริมความงามก่อนมาพบท่านหรือไร" เธอยกแก้วเครื่องดื่มสีเหมือนเลือดขึ้นจิบ แน่นอนว่ามันไม่ใช่เลือดจริง ๆ เธอเป็นแม่มดมิใช่แวมไพร์สักหน่อย ดวงตาสีแดงส่งสายตาเย้ายวนไปให้



    มังกรตรงหน้าส่งเสียงหัวเราะคล้ายคำราม เขาหยุดต่อบทกับเธอ... เหมือนทุกที น้องชายของเธอบอกเสมอว่าเล่นกับเธอไม่ค่อยสนุก เพราะเธอมักทำท่าเสมือนยั่วเย้าเขาจนเขาแทบไม่มีโอกาสไปเล่นสนุกกับลูกค้าคนไหนเลย "ไม่เคยเห็นเธอในมาดแวมไพร์เลยนะริเวอร์" เขากล่าว



    "บังเอิญเจอแวมไพร์ดี ๆ เข้าน่ะสิ" เธอตอบกลับขณะกวาดสายตามองรอบ ๆ ร้าน "ที่นี่ยังคึกคักเหมือนเคยนะ"



    "ก็เพราะเธอเลือกทำเลดี ๆ ให้ฉัน ไม่ได้อยู่บนใจกลางสนามรบ ไม่ได้อยู่บนใจกลางสุสานเก่า เป็นที่ดินที่เจริญงอกงามจากการเกษตรสมัยก่อน เพราะแบบนั้นไงธุรกิจของฉันถึงไม่เคยเหงา" มังกรก้มศีรษะกระซิบกับเธอ ริเวอร์ใช้นิ้วดันเขาโค้งบนศีรษะอีกฝ่ายออกด้วยความหมั่นไส้



    "นี่เธอกำลังหาว่าธุรกิจฉันเงียบเหงาหรือไง" เธอแหวใส่เขา "ล่าสุดที่โมเต็ลของฉันมีลูกค้าที่เธอเห็นแล้วอยากจับกินแน่ ๆ เข้ามาด้วยล่ะ" เธอพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนหลอกเด็ก อย่างไรเสียเจ้ามังกรตนนี้ก็เด็กกว่าเธอถึงสองทศวรรษเชียวนะ



    "โอ พูดถึงก็มาเลย" เธอชี้ไปที่ประตูทางเข้า "ลูกค้าชั้นสามของโมเต็ลมอร์นิ่งสตาร์"



    มังกรมองตาม ใบหน้าติดดุดันจับจ้องไปที่คนมาใหม่ กลิ่นหลายกลิ่นผสมปนเปเพราะมีลูกค้ามากหน้าหลายตาทำให้เขาแทบจับกลิ่นของคนคนนั้นไม่ได้ "ลูกค้าชั้นสามของเธอเหรอริเวอร์... ถ้างั้นเขาก็เป็นโอเมก้าน่ะสิ"



    แม่มดไม่ตอบ เธอเพียงแค่กรีดรอยยิ้มชวนฝันส่งไปให้เขา ดวงตาสีแดงของเธอดูสีอ่อนกว่าแวมไพร์จริง ๆ เป็นไหน ๆ เธอจิบเครื่องดื่มแอลกอฮอล์สีเลือดจนหมด มังกรเสเพลรู้หน้าที่ เขาเติมเครื่องดื่มให้เธอทันที ริเวอร์โบกมือให้หนุ่มน้อยของเธอเมื่อเขาหันมาทางนี้



    "ในฐานะอัลฟ่าเหมือนกันนะน้องรัก" เธอกล่าว "ฉันบอกตรง ๆ เลยว่าพ่อหนุ่มน้อยของฉันมีกลิ่นที่ยากจะปฏิเสธแม้เขาไม่ได้อยู่ในช่วงฮีทก็ตาม" สายตาของเธอจับจ้องไปยังลูกค้าแวมไพร์ที่แต่งตัวปกติมาก ๆ สีหน้าของเขาดูงุนงงเล็กน้อยก่อนจะผ่อนคลายเป็นปกติ ดูท่าเขาจะรู้ตัวแล้วว่าในคืนวันศุกร์ที่น็อกเทมมีอะไร


    ประตูร้านเปิดออกอีกครั้ง ร่างสูงใหญ่หนวดเครารุงรังก้าวเท้าเข้ามาภายใน วันนี้เจคอบแห่งร้านหนังสือประจำเมืองก็มาในสภาพครึ่งมนุษย์หมาป่าเหมือนทุก ๆ วันศุกร์ที่เขามา ใบหูสามเหลี่ยมอยู่เหนือศีรษะ ดวงตาสีส้มสะท้อนแสง และพวงหางนุ่มพูอันเป็นเอกลักษณ์



    มนุษย์หมาป่าตระกูลเซลีนอร์ผู้เกียจคร้านวันนี้คงกะจะมาสนุกเต็มที่แน่ ๆ ถ้าหากเขาไม่บังเอิญไปสบกับดวงตาสีแดงเหมือนทับทิมของใครเข้าล่ะก็นะ... ใบหูของแม่มดได้ยินบทสนทนาของพวกเขาแว่ว ๆ ดูท่าพ่อหนุ่มน้อยของเธอจะไวไฟไม่เบาเลย



    "ดูท่าเธอคงจะอดงาบแวมไพร์คนเมืองคนนั้นแล้วล่ะ" ริเวอร์เปรยเบา ๆ กับมังกรเสเพลผู้ซึ่งไม่ได้สนใจใครอย่างผิดปกติ เธอได้ยินญาติผู้น้องบ่นเบา ๆ ทำนอง ก็เป็นแวมไพร์เหมือนคนที่ฉันเคยคั่วด้วยแหละน่า แม่มดหัวเราะฮุฮุแผ่วเบาก่อนจะยกเครื่องดื่มขึ้นดื่มด้วยท่าทีสบายใจอีกครั้ง



    แหงล่ะสิ จะมีใครถึงอกถึงใจและกำราบมังกรนิสัยเสียอย่างญาติผู้น้องของเธอได้ดีกว่าสายเลือดของอัศวินกันล่ะ ทำเป็นพูดจาอวดดีเข้าไปเถอะเจ้ามังกรน้อยพอพ่อหนุ่มท่าทางพึ่งพาได้สายเลือดอัศวินคนนั้นอยู่ตรงหน้า เขาก็เป็นได้แค่กิ่งก่าตัวกระจ้อยอ่อนระทวยในกำมือเท่านั้นแหละ







    Fictober day 3 — ROLEPLAY
    TBC.

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in
uss1701_ (@uss1701_)
ปาร์ตี้นี้จะต้องสนุกแน่ๆเลย 💕