Roommate Danhoon [CUT]NKXJS0202
Roommate Danhoon : พ่อบ้านใจกล้า (CUT)
  • BGM – Pillow Talk  by Zayn Malik

     

    หลัง“พ่อตัวดี” เปิดประตูให้  พร้อมกับกุลีกุจอช่วยถือถุงใส่กับข้าวและของใช้จิปาถะจากมือน้อยๆของจีฮุนเข้ามาในห้อง  วางของบนโต๊ะเสร็จ คนทำผิดก็มายืนยิ้มเผล่อยู่ตรงหน้า

     

    “ยังจะมีหน้ามายิ้มอยู่ได้ ฮึ!! จีฮุนย่นจมูกถลึงตาค้อนใส่

    “ขอโทษน๊า ขอโทษจริงๆนะครับ”


    พูดพร้อมกับค่อยๆเลื้อยมือหนามาที่เอวของคนรัก จีฮุนปัดมือเดินหนีทำเอาพ่อตัวดีหน้าม่อยไปในบัดดล มือเจ้าเล่ห์ค้างกลางอากาศก่อนจะค่อยๆขยับลงข้างตัวพร้อมทั้งทำหน้าตาเป็นหมาหงอย ก่อนจะส่งเสียงอ้อนว่า


    “ยกโทษให้พี่เถอะน๊า เมียจ๋า น๊า”

    “ดีกันนะครับ”  

     

    สารพัดเสียงอ้อนเอาใจก็ไม่ทำให้จีฮุนที่สาละวนหยิบของออกจากถุงจัดลงในตู้เย็นหันมามอง เมื่อไม่สามารถทำให้ “เมียจ๋า” สนใจด้วยวิธีนี้ได้   คังแดเนียลก็ไม่ละความพยายาม  ในใจคิดแผนการต่างๆนานา ก่อนจะย่องเข้าไปข้างหลังจีฮุน แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอะไรคนตัวเล็กก็หันหน้ามาส่งเสียงขู่ฟ่อใส่

    “หยุดเลย!!พี่แดน อยู่เฉยๆนั่นแหละ” ก่อนจะหันหน้าเข้าตู้เย็นที่เปิดบานประตูจนความเย็นลอยมาปะทะใบหน้าหวานที่กำลังกลั้นหัวเราะ   จีฮุนคิดในใจว่าวันนี้จะต้องลงโทษพี่แดนให้หนัก  จะไม่ให้แตะต้องตัวเลยจนกว่า...จนกว่าจะแกล้งให้สาแก่ใจ!

     

    เจ้าของหน้าหมาหงอยเดินถอยไปหย่อนก้นลงบนโซฟาสีน้ำตาลตัวนุ่มที่นำเข้าจากยุโรป  เขาจำได้ว่าหลังจากกลับจากนิวยอร์คทั้งคู่ตัดสิน “ใช้ชีวิตร่วมกัน  พวกเขาเพิ่งจะย้ายอยู่ที่คอนโดนี้มาได้สองเดือน ก่อนหน้านั้นทั้งคู่อยู่คอนโดเก่าย่านสาธรของแดเนียลก่อนจะย้ายมาที่นี่ซึ่งไม่ได้ห่างจากที่เก่ามากนัก หากแต่โอ่โถงและไฮเอนด์มากกว่า สมฐานะลูกชายเจ้าสัวเสียยิ่งนัก

     

    แม้ในตอนแรกจีฮุนจะบอกว่าต้องการอยู่ที่เดิม  แต่สำหรับแดเนียลเขาปฏิเสธเสียงแข็ง เรื่องอะไรจะให้อยู่ห้องเล็กๆ สำหรับจีฮุนต่อไปนี้ทุกอย่างจะต้องดีที่สุด  ลึกๆแดเนียลคิดว่าเขาต้องการจะชดเชยความอบอุ่นที่จีฮุนขาดหายไปทั้งจากแม่และจากตัวเขาในช่วงหลายปีที่ผ่านมา 

     

    แม้จะผ่านมาหลายเดือนแต่แดเนียลยังจำได้ดีถึงแววตาที่ฉายแววแห่งความสุขทั้งตอนที่จีฮุนเลือกของแต่งบ้านและตอนที่ปรึกษากับอินทีเรียดีไซน์


    “ผมอยากได้ห้องโมเดิร์นๆแต่อบอุ่น มีครัวใหญ่ๆครบเซ็ต จะได้ทำอาหารให้พี่แดนกินได้เต็มที่”

    “อยากให้ทำชั้นวางหนังสือการ์ตูนใหญ่ๆให้พี่แดนด้วย”

    “มุมชั้นวางคอมพ์ ขอสวยแต่ใช้งานได้ดี เพราะพี่แดนชอบเล่นเกมส์มากน่ะครับ”

    เสียงเจื้อยแจ้วบอกความต้องการกับกับดีไซเนอร์  


    ทุกอย่างที่จีฮุนเลือกจะต้องคิดถึง “เขา”คังแดเนียล ผู้ชายที่กำลังทำผิดกับจีฮุนในตอนนี้


    “พี่แดน ต่อไปมีอะไรเราต้องบอกกันนะจะไปที่ไหนยังไง จี้ไม่ว่าเลย ขอแค่บอกกันก่อน”

    เขายังจำได้ว่าทันทีที่จีฮุนพูดเสร็จเขาก็อดไม่ได้ที่จะคว้าตัวมากอดพร้อมหอมฟอดใหญ่ก่อนจะกระซิบริมหูเบาๆด้วยน้ำเสียงทุ้มเป็นเอกลักษณ์ว่า

    “พี่สัญญาเลยครับ จะไปไหนรับรองรายงานตัวตลอด”

     

    ไม่รู้ว่าแดเนียลนั่งคิดเพลินไปนานเท่าไร แต่เขาหลุดออกจากภวังค์ก็ตอนที่จีฮุนส่งเสียงเรียกให้ไป        กินข้าว


    “พี่แดน พี่แดน!! เหม่ออะไรอยู่”

    “กินข้าวได้แล้ว นี่ซื้อมาจากร้านโปรดเลยนะ” เขาฟังออกถึงความอาทรที่อยู่ภายใต้น้ำเสียงตึงของเมียจ๋า

     

    “ที่หายไปนี่ ไปซื้อมาให้พี่เหรอครับ” แดเนียลเดินมาถึงโต๊ะอาหารกวาดสายตามองกับข้าวที่วาง       เรียงราย  ทุกอย่างของโปรดเขาทั้งนั้นเลย   ทั้งคู่ใช้เวลาไม่นานนักในการจัดการกับอาหารบนโต๊ะ        แดเนียลอาสารับหน้าที่ล้างจานอย่างขันแข็ง  ไม่ใช่เพียงเพราะจะลบล้างความผิดหากแต่เขาช่วยจีฮุน  อย่างนี้มาตั้งแต่ย้ายมาที่นี่แม้หลายครั้งจะโดนเจ้าตัวเล็กบ่นเป็นหมีกินผึ้งว่า


    “พี่แดนล้างยังไงทำไมถึงมีเศษอะไรติดอยู่เนี่ยยยยยย ฮึ! วันหลังล้างดีๆหน่อยสิ”  จะบอกว่าเขามีความสุข - สุขมากที่ได้ยินเสียงบ่นจากคนตัวเล็กนั่น

     

    มีคนบอกว่าเสียงบ่น เสียงกุกกักจากการหยิบจับของในบ้าน  เสียงทะเลาะกันบ้างในบางเวลามันทำให้ “บ้านเป็นบ้าน”  และไม่ว่าจะกี่เสียง จะกี่ภาพเหตุการณ์ ในตอนท้ายของวันก่อนนอนทุกครั้งจีฮุนกับ       แดเนียลสัญญากันว่าจะต้องบอกรักกันทุกครั้ง ไม่ว่าจะทะเลาะด้วยเรื่องงี่เง่าทั้งการแย่งรีโมท หรือ การดุให้แดเนียลเลิกเล่นเกมส์เสียทีรวมถึงการเอาเยลลี่ไปซ่อนในบางเวลาที่จำเป็นจนเจ้าของฉายา          หมาหงอยงอนอยู่บ่อยครั้ง 


    “พี่แดน! ฟันผุหมดแล้วคุณหมอให้เลิกกินเยลลี่แล้วไงครับ” 

    แต่สุดท้ายก็มักจะจบลงด้วยเสียงอ้อนๆ เหมือนลูกแมวว่า “รักพี่แดนน๊า”  และทุกครั้งแดเนียลก็จะสนองกลับด้วยมือและปากจอมซน  “บน 1 ซ้าย 1 ขวา 1 ปากอีก 1  ก่อนที่จีฮุนจะหลุดหัวเราะคิกออกมาเพราะจั๊กจี้   แดเนียลก็จะแกล้งคนรักต่อเล็กน้อยพอเป็นพิธีก่อนจะจบลงที่ประโยคไม้ตาย

    “รักน้องจี้เหมือนกันนะครับ  รักมากกว่าด้วยล่ะ” 

    ขนาดบอกรักยังไม่วายจะเอาชนะอีกนี่ล่ะพ่อตัวดีของจีฮุน

     

    หลังจัดการกับอาหารมื้อเย็นที่ออกจะเริ่มกันก่อนเวลาที่ควรจะเป็นมากโข  ไม่นานนักตะวันกลางใจเมืองก็ค่อยๆหล่นลงบนพื้น  แสงยามเย็นสาดมาที่ “บ้าน” ของทั้งคู่ จนจีฮุนต้องหยิบรีโมทกดบังคับให้ม่านสีเทาหนารูดลงป้องแสงที่สะท้อนมา   


    แดเนียลนั่งห่างไปอยู่อีกมุมหนึ่ง ในช่วงเวลานี้ต่างคนต่างอยู่ในมุมของตัวเอง   จีฮุนหันไปมองชายคนรักอย่างเอ็นดูแม้จะแอบเคืองเรื่องเมื่อคืนแต่ถ้าจะให้สารภาพตรงๆแล้วล่ะก็....เวลาที่ได้เห็นหน้าเขาเห็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่โชว์ฟันหน้าที่เกออกมานิดๆ มันเป็นยิ้มที่ทะเล้นทว่ามีความรักและความจริงใจซ่อนอยู่ในนั้น ...จีฮุนสัมผัสได้

     

    จีฮุนจะให้คำจำกัดความของแฟนตัวเองได้ไหมว่า บางครั้งแดเนียลก็ "เซ็กซี่" เหลือเกิน แม้ในยามที่นั่งกางเกงขาสั้นธรรมดาๆเสื้อยืดย้วยๆ โดยที่พี่แดนของตัวเล็กบอกว่ามันใส่สบาย  รูปลักษณ์ที่เป็นชายหนุ่มแสนเพอร์เฟคเมื่อยามอยู่ข้างนอก  หากในยามที่อยู่ที่บ้าน อยู่กับคนรัก แดเนียลก็คือผู้ชายธรรมดาทั่วไปที่บางครั้งอาบน้ำแล้วแอบซุกเสื้อผ้าไว้ใต้อ่างล้างหน้า จีฮุนมาเจอทีไรว้ากได้แป๊บเดียวก็              ใจอ่อน(อีกแล้ว)  ก็พี่แดนเป็นแบบนี้...ถึงจะฉุนทุกครั้งแต่... 


    จีฮุนก็รักที่พี่แดนเป็นแบบนี้

     

    เวลาผ่านไปจนตะวันลับฟ้า  ความมืดเริ่มคืบคลาน บรรยากาศรอบตัวทึมเทาไปหมด  จีฮุนผล็อยหลับบนโซฟาตัวนุ่มไปนานเท่าไรไม่ทราบได้ แต่หันหน้าไปมุมที่แดเนียลใช้เล่นเกมส์ประจำอีกทีก็ไม่เห็นเจ้าตัวนั่งอยู่แล้ว  ขยับตัวลุกขึ้นเปิดไฟในห้องนั่งเล่นก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนที่อยู่ไม่ไกลกัน 

     

    ทันทีที่จีฮุนเปิดไฟก็เห็น “คู่หมั้น” ของตัวเองนอนอยู่บนเตียง ขยับเข้าไปใกล้จนเห็นแรงกระเพื่อมจากการหายใจ จีฮุนได้ยินเสียงกรนเบาๆ   คิดในใจว่าไปอาบน้ำก่อนดีว่าไม่อยากกวนพี่แดน อยากให้เขานอนหลับได้เต็มตื่น  จีฮุนขยับตัวออกมาจากร่างที่นอนสลบไสลไม่รู้เรื่อง   ไม่ลืมที่จะปิดไฟดวงใหญ่ในห้องนอนเพราะกลัวจะไปแยงตาของที่รัก เหลือไว้แค่ไฟดวงน้อยอีกด้านก่อนจะค่อยๆหายตัวเข้าไป    อาบน้ำนานนับชั่วโมง

     

    หลังจัดอาบน้ำเสร็จ เช็ดตัว เช็ดผม สวมเสื้อยืดกางเกงขาสั้นสบายๆเสร็จเรียบร้อยก็ เดินออกมานั่งย่อตัวลงข้างเตียงฝั่งที่ผู้ชายตัวโตนอนอยู่  ก้มลงมองหน้าสำรวจว่าตื่นหรือยังก็พบว่ายังหลับสนิทอยู่ จีฮุนถอยออกมาก่อนจะค่อยๆก้าวขึ้นบนเตียงล้มตัวลงนอนตะแคงข้างๆร่างใหญ่  สักพักก็ขยับตัวขึ้นใช้แขน      เท้าคางขยับที่ทางเข้าให้ชิดมากขึ้น ก่อนจะชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ๆ  ส่งสายตาหวานมองแดเนียลด้วยความรัก


    ทุกลมหายใจทุกอากัปกิริยาของผู้ชายคนนี้น่ามองไปหมด ทั้งตอนที่ทำหน้ายู่ยี่ หรือตอนที่เผลอยกมือขึ้นมาเกาที่ขาเพราะคันแล้วก็เผลอหลับไปอีกโดยไม่รู้ตัว  จีฮุนได้ยินเสียงกรอดๆ จากการกัดฟันในยามหลับคิดในใจ พี่แดนลืมใส่ยางครอบฟันอีกแล้ว ตื่นขึ้นมาเนี่ยจะขอดุทีหนึ่ง!   คิดอะไรเรื่อยเปื่อยในความมืด  อยู่ๆก็โดนรวบตัวเข้ามากอดโดยไม่ทันตั้งตัว


    “พี่แดน!! ตื่นตอนไหนอะ”

    “เราสิ มองพี่มานานเท่าไหร่แล้ว ไม่เมื่อยเหรอ” น้ำเสียงสดใสแม้จะดูงัวเงียอยู่บ้าง

    “หิวน้ำจัง” เสียงจากคนตาหยีอ้อน

    “เดี๋ยวจี้ไปเอาน้ำมาให้  กินแล้วไปอาบน้ำเลยนะ”  แม้จะตามใจแต่ก็ยังไม่วายออกคำสั่ง

    “คร้าบบบบบบ  แดเนียลลุกจากเตียงรับคำก่อนจะบิดขี้เกียจมือทั้งสองข้าง “อ่า สบายจัง  หลับสนิทเลย”

     

    ไฟในห้องส่องสว่าง พร้อมกับกลิ่นหอมกุหลาบป่าที่ออกมาจากถุงหอมแบรนด์Karmakamet   กลิ่นนี้เป็นกลิ่นประจำตัวจีฮุนไปเสียแล้ว   จีฮุนชอบบรรยากาศแบบนี้ ทั้งเตียงนุ่มๆกลิ่นหอมๆ เพลงโปรดส่งเสียงเบาๆลอยผ่านอากาศมาจากลำโพงบลูธูทข้างเตียงพอไม่รำคาญหู  บรรยากาศช่างดีเสียเหลือเกิน ---    แดเนียลคิดว่า -- คืนนี้มันต้องดีมากแน่ๆ --

     

    มองไปที่เจ้าคนตัวเล็กก็เห็นว่านอนแผ่หราบนเตียงกดเล่นโทรศัพท์มือถือด้วยท่าทางสบายๆ เงยหน้าขึ้นมามองหลังจากได้ยินที่เขาถามว่า


    “หายโกรธยังครับ”

    “ไม่รุ๊”  ตวัดเสียงน้อยๆก่อนจะหันไปกดหน้าจอต่อ


    แดเนียลยิ้มร้ายก่อนจะเลื้อยตัวลงบนเตียงอย่างชำนาญการรวบตัวเจ้าของเสียงตะแง้วมากอดพร้อมกับดึงโทรศัพท์มือถือที่หน้าจอส่องสว่างจากหน้าแอพสีเขียวลงวางบนโต๊ะข้างเตียง

     

    Climb on board
    We’ll go slow and high tempo
    Light and dark
    Hold me hard and mellow

     

    เสียงของ 'เซน มาลิค'  นักร้องคนโปรดของจีฮุนกังวานผ่านท่วงทำนองเย้ายวน


    “เพลงมันน่า....นัก”  พูดจบก็กดจมูกลงที่หน้าผากเบาๆหนึ่งที พร้อมกับกระชับอ้อมแขนแน่นขึ้น

    “พี่ขอโทษจริงๆนะครับคราวหลังจะไม่ทำอีกแล้ว”  ทำเสียงขึงขังพร้อมๆกับส่งสายตาหมาหงอย

    “โอเคยกโทษให้ก็ได้ แต่อย่าทำอีกนะ ไม่งั้น...”  จีฮุนใจอ่อนจนได้

    “ไม่งั้น..อะไรครับ”  ทำเสียงน่าหมั่นไส้ก่อนจะซุกหน้าอ้อนลงที่อกน้อยๆของจีฮุน

    “งื้อพี่แดนอะ....ไม่งั้น...ให้นอนนอกห้อง”  จีฮุนขยับปากมุบมิบ

     

    I’m seeing the pain, seeing the pleasure
    Nobody but you, ‘body but me, ‘body but us
    Bodies together
    I’d love to hold you close, tonight and always
    I’d love to wake up next to you
    I’d love to hold you close, tonight and always
    I’d love to wake up next to you

     

    เสียงเพลงเคล้าบรรยากาศในตอนที่แดเนียลค่อยๆงับใบหูของจีฮุน ก่อนจะค่อยๆไซร้ไปทั่วหน้าและคอจบลงที่จูบเบาๆทว่าเต็มไปด้วยแรงปรารถนา...


    แดเนียลค่อยๆสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากเล็ก  จีฮุนตวัดลิ้นรับด้วยความเต็มใจ  จูบแลกจูบอยู่นาน        ชั่วขณะ ก่อนที่จีฮุนจะค่อยๆง้างริมฝีปากออกมา

     

    “เหนื่อย”  หอบแฮ่กเล็กน้อยเพราะพลังงานที่ใช้ไป...ค่อนข้างเยอะ ก่อนจะมองไปที่แดเนียลด้วยความขวยเขิน

    “จูบกับคังแดเนียลก็จะเหนื่อยนิดนึงล่ะ” ขณะพูดก็ใช้สองมือประคองหน้าคนรักเข้ามาใกล้อีกก่อนจะรวบตัวจีฮุนเข้ามาปะทะไม่ให้อีกฝ่ายหนึ่งตั้งตัว   ร่างจีฮุนถูกตวัดไว้แน่นอกอีกครั้ง

     

    แน่น...จนราวกับจะหายใจไม่ออก


    จีฮุนได้ยินเสียงหัวใจเต้นระทึก เต้นแรงจนสัมผัสได้ ทั้งเสียงหัวใจของตัวเองและของเขา   ก่อนตัวเล็กจะใช้มือน้อยๆยันกายออกมาตั้งตัว

     

    แดเนียลไม่ปล่อยให้ร่างน้อยตั้งตัวนาน เจ้าตัวค่อยๆถือวิสาสะเลิกเสื้อยืดตัวเก่งของจีฮุนขึ้นมาและดึงออกจากตัว  ก่อนจะใช้มือค่อยๆลูบไล้ไปทั่วแผ่นอกและก้มลงใช้ปากงับยอดอกของคนตัวเล็ก  ใช้ลิ้นค่อยๆลากเลียที่ตุ่มไตของเจ้าตัวน้อยจนคนตัวเล็กสั่นระทวย มือทั้งสองข้างเกร็งจิกที่ลำแขนของแดเนียลจนเป็นรอย

     

    “ดีมั้ยครับ” แดเนียลพักลิ้นเงยหน้าถาม 

    “อื้อ...ดี”  ไม่ปล่อยให้คนตัวเล็กรอนานก็จัดการถอดกางเกงขาสั้นของจีฮุนออก

    “ถอด...ให้พี่บ้างสิครับ” แดเนียลอ้อน  จีฮุนจัดการถอดชิ้นบนเหมือนทุกๆครั้งที่มีอะไรกัน  ส่วนแดเนียลไม่รอช้าเขาทำหน้าที่ของเขาได้ไม่บกพร่อง กางเกงขาสั้นที่จริงไม่จำเป็นต้องเสียเวลาใส่ถูกโยนไปข้างเตียงอย่างไม่ไยดี

     

    แดเนียลจับตัวจีฮุนถอยร่นลงมากึ่งกลางเตียง  ค่อยๆแยกขาของคนรักออกแล้วขยับไปนั่งอยู่หว่างขาขาวนุ่มเงยหน้าขึ้นมาสบตาจีฮุนที่หน้าแดงปลั่งเพราะความเขินอาย


    “เดี๋ยวพี่ขอไถ่โทษ ด้วยสิ่งนี้ โอเครึรึเปล่าครับ” ไม่รอฟังเสียงตอบรับ แดเนียลขยับตัวขึ้นนิดหนึ่งก่อนจะโน้มลงประทับจูบที่ปากนุ่มที่ขณะนี้เจ่อแดงอย่างร้อนแรง

    “อื้อ” เสียงครางจีฮุนเล็ดออกมาเบาๆ   


    จีฮุนรู้สึกได้ถึงบางอย่างของแดเนียลที่แข็งขืนดันออกมากระทบหน้าท้องตัวเองก่อนที่แดเนียลจะผละจากริมฝีปากนิ่ม ผลัดเปลี่ยนหน้าที่จากบนลงล่าง  แดเนียลค่อยๆรูดกางกางในตัวเล็กปราการด่านสุดท้ายของจีฮุนลงมาผ่านก้นนุ่มลงมาที่เรียวขาก่อนจะดึงทิ้งไว้ด้านล่างเตียงอย่างไม่แยเส   หลังจากนั้นก็ก้มลงใช้ปากงับท่อนร้อนของจีฮุนที่ในเวลานี้ขยายเต็มที่ 


    “อะ..อ่า....อ่าส์” จีฮุนครางแผ่ว ตัวเกร็งเพราะลีลาของแดเนียลที่ลากลิ้นรัวพร้อมๆกับใช้มือช่วย ลิ้นค่อยๆเร่งความเร็วพร้อมกับที่ปากทำหน้าที่โอบอุ้มของรักของตัวเล็กไว้


    “พี่แดน....”

    “สะ..เสียวจัง”

    จีฮุนยันกายขึ้นพร้อมกับมือทั้งสองข้างค่อยๆยื่นมาจิกและขยุ้มกลุ่มผมสีน้ำตาลของแดเนียลยิ่งเร็วยิ่งเสียว ยิ่งมีความสุข


    “พี่แดน... จี้จะไม่ไหวแล้ว อื้อออ! ไม่ต้องเร็วขนาดนี้ก็ได้”

    “อื้อออออ”

     

    Be in the be dall day, bed all day, bed all day
    Fucking in, fighting on
    It’s our paradise and it’s our war zone
    It’s our paradise and it’s our war zone

     

    แทนที่แดเนียลจะลดความเร็วตามคำขอที่เขาเชื่อว่าจีฮุนหมายความตรงกันข้ามลิ้นสากกลับลากรัวและเร็วขึ้น ก่อนจะผละปากออกมาแล้วใช้มือช่วยขยับขึ้นลงเหมือนจังหวะที่ถึงเวลาเร่งเครื่องก่อนเข้าโค้ง    สุดท้าย    แดเนียลโน้มตัวกระซิบข้างหูจีฮุนว่า 

     

    “ช้า...ก็ไม่สนุก...สิครับ”  

    “พะ..พอแล้ว อ๊ะ!อ๊าๆ อ๊ะ!

     

    แดเนียลก้มลงบดจูบอีกครั้งพร้อมๆกับที่จีฮุนถึงจุดหมายที่ต้องปลดปล่อยทุกอย่างออกมา  หัวจีฮุนสว่างโล่ง   แดเนียลไม่ได้ผละจากบทรักทันทีทันใด  น้ำขุ่นสีขาวของจีฮุนกระจายไปทั่วหน้าท้องแดเนียลใช้มือค่อยเช็ดๆ ก่อนจะก้มลงเลียเล่นหน่อยหนึ่ง


    จีฮุนหายใจหอบหมดแรงแดเนียลกดจูบไปที่หน้าท้องกลืนกินน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปด้วย  ก่อนจะค่อยๆไล่ซับจูบจากล่างขึ้นบนจนไปจบที่ปากของเมีย...เมียจ๋าของคังแดเนียล


    ดวงตาสวยกลมใสที่กำลังปรือเพราะหมดแรงกำลังสบตาอย่างสะท้านทั้งกายและใจกับคนบ้าจูบ...จูบจนร่างจีฮุนจะช้ำไปหมดอยู่แล้ว

     

    เพลงโปรดจบลงและถูกแทนที่ด้วยเพลงใหม่

    “จีฮุนเข้าใจเลือกเพลงไว้ในเพลย์ลิสต์จริงๆ”แดเนียลคิดในใจ


    “หมดแรงแล้วเหรอ ทำให้พี่บ้างสิครับ”

    “ยอมให้ลงโทษ...ทั้งคืนเลย” กระเซ้าคนตัวเล็กที่ตอนนี้ไรผมนุ่มเปียกชื้นด้วยเหงื่อ

    เหนื้อหนั่นขาวเปลี่ยนเป็นแดงจากการระดมจูบและบด 

    บางทีก็เป็นจูบและบด..ที่รุนแรงเสียเหลือเกิน

      

    “เดี๋ยวเราทำให้พี่บ้าง”  เปล่งเสียงใสพร้อมกับเอี้ยวตัวมาหอมแดเนียลฟอดใหญ่

    “จัดไปครับ ขอบทลงโทษแบบจัดเต็มเลยนะ”


    “สู้ไหวรึเปล่าล่ะพี่แดน”

    “ระดับคังแดเนียล...สิบยกยังไหวเหอะ!!

    “ถอดกางเกงได้แล้วพี่แดน”

    “จี้พร้อม!!!

     

    ---------------------------------------------------------------------

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in