เอลล่าผู้ต้องมนตราrk_12style
Chapter EXTRA-END

  • ถึงตอนนี้เราก็ได้รู้แล้วว่ากริชนั่นมีพลังวิเศษยังไง

    เขาเรียกมันว่าการเสียสละตัวเองเพื่อรักแท้ แต่ผมคิดว่าการฆ่าตัวตายแบบหล่อๆ น่าจะฟังดูเข้าท่ากว่า แต่ก็เอาเถอะ






    ผมพักฝื้นอยู่สองคืนทั้งๆ ที่ไม่จำเป็น 

    ทุกคนดูดีใจที่ผมรอด ยกเว้นพ่อเขาที่ดูจะไม่ค่อยมีความสุขเท่าไหร่ แต่เขาก็ทำอะไรมากไม่ได้เพราะพระราชามอบยศให้ผมแล้ว แถมจัดงานเลี้ยงให้ผมด้วย

    เจ้าหญิงยังพูดเล่นๆ ว่าน่าจะจัดเป็นงานแต่งไปเลย แต่ผมมองหน้าว่าที่เจ้าบ่าวแล้วก็ขอปฏิเสธดีกว่า

    ตอนนี้ผมรู้สึกสนุกกับการพูดว่า 'ไม่' ออกมาได้อย่างเต็มปาก




    เรากลับมาที่เมืองเก่าของผม เพื่อที่ผมจะได้กลับมาหาตาแก่ และไปตั้นหน้าไปไอ้พวกเวรสองสามตัวที่เคยสร้างปัญหาไว้ให้ผม

    ตาแก่ไม่ได้ดีใจนักที่ผมกลับมา เขาคิดว่าผมออกจากบ้านไปแค่ 2-3 วัน ทั้งที่ที่จริงแล้วผมออกไปเป็นเดือน

    ก็สมกับเป็นแกดี



    "เมื่อไหร่เจ้าพูดคำว่า 'ตกลง' สักที?" เขาถาม

    "ไม่รู้สิ" ผมตอบ

    "เจ้าเอาแต่ปฏิเสธมาตั้งสองอาทิตย์แล้วนะ"

    "เพราะฉันทำได้แต่พูดตกลงมาเป็นปีๆ ไงล่ะ" 

    "ตอนนี้เจ้ามีสิทธิ์เลือกแล้ว"

    "และฉันก็เลือกที่จะตอบว่า 'ไม่'"

    เขามุ่ยหน้า "เจ้าแค่อยากจะแก้แค้นข้า"

    ผมจิบชา ยิ้มเล็กน้อย



    ผมไม่ทันได้สังเกตว่าตาแก่เปลี่ยนไปนิดหน่อยเพราะผมกำลังเถียงกับเขาอยู่

    ไม่ทันได้สังเกตด้วยซ้ำว่าแกดูสะอาดสะอ้านขึ้น

    และไม่ทันสังเกตว่าแกทำให้น้ำในการ้อนขึ้นเองโดยไม่ได้จุดไฟ



    เฮ้อ...ช่างมีความสุขจริงๆ

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in