KatiLoading 48%
เพื่อนบ้าน
  • วันนี้ดูเงียบเหงาผิดปกติ

    ตั้งแต่มีร้านขนมมาเปิดแถว ๆ นี้ซอยบ้านเขาก็มีรถเข้าออกกันขวักไขว่ แต่วันนี้ตั้งแต่เช้ามีรถผ่านยังไม่ถึงสิบคันเลยด้วยซ้ำ ถ้าคิดในแง่ดีวันนี้ร้านอาจจะปิด แต่ถ้ากะทิเป็นคนใจร้ายที่อย่างที่เพื่อนสนิทชอบกล่าวหาเขาจริง ๆ เขาก็จะคิดว่าร้านนั้นคงย้ายออกไปแล้ว

    "พี่กะทิ เอาหัวกะทิสามโล"

    "ได้ เธอไปเลยเดี๋ยวพี่เอาออกไปให้เอง"

    เด็กหนุ่มเดินออกมาหน้าบ้านด้วยความทุลักทุเล เขาได้ยินเสียงแม่กับพ่อกำลังพูดกับใครสักคนอยู่ ยี่หวาเองก็อยู่ตรงนั้นด้วย ยังไม่ทันจะไปถึงหน้าบ้านถุงกะทิในมือของเขาก็ถูกแย่งไปทั้งหมด เขาเงยหน้าขึ้นจากพื้นกระเบื้องมามองเจ้าของการกระทำอุกอาจเหล่านั้น ภาพเก่า ๆ ซ้อนทับกันขึ้นมาเหมือนเดจาวู นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มถูกบดบังเพราะเจ้าตัวกำลังยิ้ม ใบหน้าคมสันชื้นเหงื่อ อาจเป็นเพราะอากาศร้อน ที่ขมับข้างขวาของเขาเป็นแผลฟกช้ำ นั่นทำให้กะทิเผลอตัวเอ่ยถามออกไป

    "อ๋อ ไม่เป็นไรแล้วครับ อีกไม่นานคงจะหายดี"

    "ซื้อกะทิไปทำอะไรเยอะขนาดนี้หรอครับ"

    "ทำขนมน่ะครับ วันนี้เป็นวันหยุดร้านเลยออกมาซื้อของกัน"

    ทำขนม? อย่าบอกนะว่า..

    "วันนี้คุณแม่เอาขนมมาฝากด้วยนะครับ"

    กะทิพยักหน้าแก้เก้อ ลูกเจ้าของร้านขนมหอบหิ้วถุงกะทิออกไปใส่ท้ายรถเก๋งแล้วสักพักก็เดินกลับมาพร้อมขนมกล่องใหญ่

    "อ้อ ลืมไปเลย ผมปั้นปูนนะครับ"

    "ค-ครับ กะทิครับ" เขาไม่รู้ว่าจะต้องทำตัวยังไงต่อหน้าผู้ชายคนนี้ เมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วเขาเพิ่งจะรู้สึกโล่งใจที่เห็นว่าแผลของหมอนั่นดูไม่ได้น่าเป็นห่วงเท่าที่ควร แต่เมื่อไม่กี่หน้าทีก่อนหน้านั้นเขาก็เพิ่งจะแช่งให้ร้านของแม่หมอนั่นเจ๊งไปเพราะความไม่พอใจส่วนตัว ความสับสนของเขาจึงกลายเป็นความกระอักกระอ่วนในบทสนทนานี้

    "ไม่ชอบขนมไทยหรอครับ?"

    กะทิส่ายหน้า

    "ดีจัง คิดว่าจะไม่ชอบซะอีก"

    เสี้ยววินาทีที่รอยยิ้มแต่งแต้มบนใบหน้าคมสันเขาเผลอหายใจติดขัด ดวงตากลมโตเสมองไปทางอื่นเพื่อหลบสายตาเหมือนลูกหมาตัวโตกำลังดีใจที่ได้ของเล่นชิ้นใหม่ การที่เผลอไปคิดร้ายกับคนตรงหน้าทำให้เขารู้สึกเหมือนกับเป็นนักโทษที่มีคดีติดตัวยังไงอย่างนั้น


Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in