KatiLoading 48%
บังเอิญ
  • นัดครั้งที่สองของเรามีคนมาสาย กะทินั่งเฉย ๆ อยู่หน้าร้านต้นไม้มาสิบห้านาทีแล้ว เขาเคยคิดมาตลอดว่าการนั่งรอคนอื่นเป็นอะไรที่น่าเบื่อ -- แต่ตอนนี้เขากำลังทำสิ่งที่เขาไม่ชอบเพื่อที่จะได้พบใครบางคน ในตอนที่เขากำลังจะเคลิ้มหลับจู่ ๆ ก็เกิดเสียงของสองสิ่งชนกันโครมใหญ่แล้วตามด้วยเสียงร้องโอดครวญเบา ๆ จากที่ไหนสักที่ จักรยานสีดำล้มอยู่บนพื้นถนนส่วนเจ้าของก็นั่งกุมขมับข้างขวาอยู่ข้าง ๆ กัน กะทิรีบรุดเข้าไปถามไถ่อาการบาดเจ็บแต่ผู้ชายคนนั้นก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาไม่ยอมตอบ

    "บอกผมหน่อยสิครับ"

    ผู้ชายคนนั้นส่ายหน้า

    "งั้นผมจะพาไปโรงพยาบ--" จู่ ๆ ผู้ชายคนนั้นก็ยอมเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขา นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มเจือไปด้วยน้ำตา เขาไม่รู้จะทำยังไงกับสถานการณ์แบบนี้ กะทิเลยทำได้แค่ยิ้มตอบกลับไปอย่างเก้อเขิน ผู้ชายคนนั้นใช้ฝ่ามือที่ยังเปื้อนดินเสยผมของตัวเองแล้วก็ร้องออกมา นั่นเป็นการกระทำที่ดูบ้าบอที่สุดที่เขาเคยพบ

    "เอ่อ..ตรงนู้นมีก็อกน้ำ ไปล้างมือกันไหมครับ"

    จากการนั่งรอนัดที่หน้าร้านต้นไม้ก็กลับกลายเป็นการมานั่งล้างดินออกจากฝ่ามือของคนแปลกหน้าที่ไหนไม่รู้อยู่นานสองนาน เราคุยกันนิดหน่อยแล้วจู่ ๆ กะทิก็รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาและน้ำเสียงของชายแปลกหน้าคนนั้นอย่างบอกไม่ถูก แต่ไม่ทันจะได้ทำอะไรเสียงโทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้นมาเสียก่อน เราบอกลากันตรงนั้นแล้วจักรยานสีดำก็ถูกเข็นออกไป
Views

เข้าสู่ระบบเพื่อแสดงความคิดเห็น

Log in